gdyby-sciany-mogly-mowic blog

    LGBT: filmy, seriale

    Wpisy z okresu: 9.2009


    Edge of heaven / Yasamin kiyisinda /
    On the Other Side/ Auf der anderen Seite

    (Na krawędzi nieba)

    Produkcja: Niemcy, Turcja 2007

    gatunek: dramat

    Reżyseria: Jeff Bleckner

    W głównych rolach :

    Nurgül Yesilçay: Ayten Öztürk
    Baki Davrak: Nejat Aksu
    Tuncel Kurtiz: Ali Aksu
    Hanna Schygulla: Susanne Staub
    Patrycja Ziółkowska: Charlotte ‚Lotte’ Staub
    Nursel Koese : Yeter aka Jessy
    Lars Rudolph : Pan Obermüller
    Andreas Thiel : Pracownik konsulatu
    Yelda Reynaud: Emine
    Erkan Can : Kuzyn Nejata

    Film, który zdobył Złotą Palmę w 2007 roku za scenariusz oraz otrzymał wiele nominacji do innych nagród filmowych, napisany i wyreżyserowany został przez zdolnego twórcę Jeffa Blecknera a zadedykowany pamięci Andreasa Thiela. Kręcono go w Niemczech, Bremie, Hamburgu, a także w Stambule oraz Trabzonie w Turcji.

    Choć porusza problem miłości lesbijskiej, chodzi w nim jednak nie o homoseksualną miłość, tylko o to, że na tle zderzenia dwóch cywilizacji, spotykają się dwie tak różne kobiety i mimo różnych korzeni są sobie bliskie, pasują do siebie jak dwie połówki pomarańczy, a miłość nie jest zjawiskiem pasującym do jakichkolwiek stereotypów, jest uniwersalna, ponadkulturowa i ponadczasowa.
    Ali Aksu jest emigrantem z Turcji, jest już na emeryturze, mieszka w północnych Niemczech, w Bremie. Żona zmarła mu przed wielu laty, zostawiając 6-miesięcznego syna Nejata, który teraz jest profesorem na niemieckim uniwersytecie. Ali miał drugą żonę, ale nie ułożyło mu się z nią życie. Teraz jest starym człowiekiem, bardzo samotnym. Regularnie więc korzysta z usług prostytutek. Któregoś dnia poznaje Yeter, kobietę w średnim wieku. Kiedy dowiaduje się, że jest Turczynką, proponuje jej żeby zamieszkała z nim jako jego osobista kochanka. Yeter przystaje na propozycję. Przenosi się do domu mężczyzny, poznaje jego syna.
    Ali często pije, awanturuje się, po jednaj z takich libacji uderza Yeter tak nieszczęśliwie, że zabija kobietę. Jego syn nie chce mieć od tej pory nic wspólnego z ojcem- mordercą. Postanawia odnaleźć córkę prostytutki i opłacić jej naukę. Wyjeżdża do Turcji, zatrudnia się w księgarni niemieckiej. Tymczasem córka Yeter, która uczy się na uniwersytecie dzięki zarobkom matki działała w radykalnej, zbliżonej do terrorystycznej organizacji studenckiej walczącej o prawa obywatelskie, między innymi wolność słowa, możliwość nauki dla wszystkich dzieci. W skutek zamieszek i aresztowań Nejat musi uciekać z kraju, udaje jej się wyjechać do Niemiec, gdzie próbuje odnaleźć matkę. Na uniwersytecie poznaje Lotte , dziewczynę z niemieckiego domu, mieszkającą z matką ( w tej roli Patrycja Ziółkowska, Polka urodzona w Sokołowie Podlaskim, wyemigrowała z rodziną do Niemiec w Stanie Wojennym mając zaledwie 2,5 roku. Mówi biegle po polsku z niemieckim akcentem, wakacje spędza co roku w rodzinnym mieście. Jej matkę gra urodzona w Chorzowie i wysiedlona w czasie II wojny światowej do Niemiec, do Bawarii Hanna Schygulla. Żywa legenda kina niemieckiego, żona Fassbindera).
    Lotte zabiera Nejat do siebie do domu, daje schronienie, ubranie, wkrótce dziewczyny zakochują się w sobie. Niemka chce opiekować się swoja ukochaną, ale policja podczas kontroli drogowej łapie nielegalną emigrantkę i na skutek deportacji wyrzuca Nejat z kraju, gdzie tureckie władze osadzają ją w więzieniu.
    Lotte jedzie za swoją ukochaną do Turcji…

    Ocena filmu:








    Tematyka branżowa :

    text by: Peztka

    Lesbian Vampire Killers

    Produkcja:
    Wielka Brytania 2009

    gatunek:
    komedia, horror

    Reżyseria: Phil Claydon

    W głównych rolach :

    Silvia Colloca: Carmilla
    Paul McGann: Pastor
    Mathew Horne: Jimmy
    James Corden: Fletch
    Tallulah Sheffield: Rebecca
    MyAnna Buring : Lotte
    Mathew Horne: Jimmy
    Tiffany Mulheron: Heidi
    Vera Filatova: Eva
    Lucy Gaskell: Judy
    Ashley Mulheron: Trudi
    Louise Dylan : Anke

    Zdjęcia do filmu kręcono w Cardiff w Walii, Wielkiej Brytanii. Scenarzyści filmu, Stewart Williams i Paul Hupfield mieli za zadanie wymyślić najgłupszy i najbardziej komercyjny tytuł filmu. Kiedy wpadli w końcu na taki, który sprawi, że film będzie się dobrze sprzedawał, dopiero wtedy zasiedli do pisania scenariusza do niego. Zdjęcia trwały zaledwie sześć tygodni. W drugim tygodniu kręcenia, na stronie angrylesbians.biz ukazała się petycja piętnująca produkcję za „żerowanie na męskich fantazjach dotyczących dziewcząt” oraz kreowania lesbijek jako „brutalnych stworzeń, które używają siły i zła, by zdobyć partnerkę”.
    Petycja petycją, a film nakręcono. Czego można się spodziewać po filmie z małym budżetem, szybkim wykonaniem i scenariuszem napisanym naprędce…
    Film zaczyna się bajkowo. Dwa tysiące lat temu w Cragwich, Baron Wolfgang McLaren III powróciwszy z krucjaty zastaje swoją ukochaną żonę Evę zniewolona czarami przez kobietę w jej łożu. Próbuje więc zgładzić wampirzą królowę Carmillę mieczem wykutym według księgi Nekros, zaklętym urokiem prastarej babilońskiej klątwy. Jednak zanim zdoła zadać ostateczny cios, sprytna Carmilla wypowiada klątwę, w wyniku którego w Cragwich każda dziewczyna, która kończy 18 lat zostaje wampirzycą- lesbijką, a kiedy ostatni z rodu mężczyzna ze znamieniem wampirzym na piersi, krwią połączy się z dziewicą, odrodzi się na nowo Carmilla a ród wampirzyc- lesbijek zawładnie ziemią. Jeśli jednak ostatni potomek barona zdoła powrócić do domu i zdjąć klątwę mieczem, wszystko co złe skończy się raz na zawsze…
    2000 lat później…
    Na skraju wioski Cragwich stoi Domek Olde Mirakla, do którego miejscowi wysyłają zabłąkanych podróżników, żeby dać świeżą krew wampirzycom, za co one nie porywają mieszkańców wioski. W wiosce zjawia się dwóch kumpli, nieudaczników, Flech i Jimmy, którym w głowie tylko piwo, panienki i dobra zabawa. Jednego rzuciła dziewczyna, a drugiego po raz kolejny wylano z pracy. Kiedy trafia się okazja napicia w mrocznej knajpie za darmo piwa a później kroi przygoda w postaci nocy z kilkoma seksownymi panienkami w środku lasu, nie mogą tego przepuścić. Kto by przypuszczał, ze chatka to kryjówka, dokąd miejscowi wysyłają naiwnych podróżnych na żer dla wampirzyc- lesbijek.. Przygoda czai się za każdym drzewem, krew leje strumieniami, a atmosferę przesyca zapach seksu i przygody…



    Ocena filmu:










    Tematyka branżowa :






    text by: Peztka

      Les voleurs (Złodzieje)

    Produkcja Francja 1996

    gatunek: dramat, romans, kryminał

    Reżyseria: André Téchiné

    W głównych rolach :

    Daniel Auteuil: Alex
    Laurence Côte: Juliette Fontana
    Benoît Magimel: Jimmy Fontana
    Fabienne Babe: Mireille
    Julien Riviere: Justin
    Ivan Desny: Victor
    Pierre Perez: Fred
    Régis Betoule: Regis
    Naguime Bendidi: Nabil
    Didier Bezace: Ivan
    Christine Paolini: Matka
    Didier Raymond: Lucien
    Chiara Mastroianni:Absolwentka wyższej uczelni
    Catherine Deneuve: Marie Leblanc

    Cesar za najlepszą aktorkę w 1997 roku oraz 4 nominacje, a także nominacja dla reżysera do Złotej Palmy w Cannes to dorobek filmu „Złodzieje”.
    Trudny film z pogmatwanymi wątkami, głównie dla miłośniczek kina francuskiego, zwłaszcza ze względu na specyficzny klimat.
    Rodzina Alexa mieszkająca w Lyonie zarabia ogromne pieniądze na kradzieżach samochodów. Jednak on sam postanawia żyć uczciwie i wstępuje do policji. Jako stróż prawa jest prawym obywatelem, nieczułym na propozycje przekupstwa i korupcji… Z tego to powodu zostaje wykluczony z własnej rodziny, gdzie nie ma miejsca dla łamiących rodzinną tradycję. Alex związany jest z Juliette, studentką filozofii dorabiającą sobie kradzieżami w sklepach. Jest to jednak dziewczyna, z którą młody policjant spotyka się tylko w celach seksualnych. Poznał ją podczas wcześniejszego aresztowania. Juliette sypia z Aleksem, jednak uczuciowo związana jest z kobietą, panią profesor z uniwersytetu- Marie, która jest lesbijką. To nie jest jednak koniec problemów Alexa, gdyż brat jego kochanki Jimmy jest złodziejem samochodów a Juliette ma powiązania z grupą przestępczą, w której działał starszy brat Alexa, Ivan. Śmierć Ivana podczas nieudanego skoku na transport luksusowych aut i podrzucenie jego ciała rodzinie pociąga za sobą szereg wydarzeń…
    W filmie występuje dużo tu retrospektyw i dygresji, ale dobrze zrealizowane zdjęcia i ciekawa obsada w charakterystycznych rolach wynagrodzą trudy oglądania..

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :

    Text by Peztka



    Sappho (Safona)




    Produkcja: Ukraina 2008




    gatunek: dramat, romans




    Reżyseria: Robert Crombie



    W głównych rolach :




    Avalon Barrie: Sappho


    Todd Soley: Phil


    Lyudmila Shiryaeva: Helene


    Bogdan Stupka: Profesor Orlov


    Elissaios Vlachos: Dionisios


    Vassilis Psihoyiopoulos: Barber


    Oksana Osipova: Maria


    Sergey Kosenko: Christos


    Anatoly Semenov: tatuażysta



    Niezmiernie rzadko na ekranach pojawia się jakaś branżowa produkcja zza wschodniej granicy. Sappo to prowokacyjny film ukraińskiego reżysera, oparty na legendzie Safony, znanej greckiej poetki z czasów antycznej Grecji, urodzonej na słynnej wyspie Lesbos na Morzu Egejskim.




    Osadzony realiami w latach dwudziestych XX wieku opowiada historię młodego małżeństwa spędzającego miesiąc miodowy na wyspie Lesbos.




    Safona i jej świeżo poślubiony mąż, malarz, artysta Phill, na pokładzie Afrodyty docierają do bajkowej i magicznej wyspy Lesbos, żeby spędzić najpiękniejsze chwile swojego życia, tuż po ich ślubie. Czas biegnie im głównie na podziwianiu cudownych widoków, rozkoszowaniu się morzem, nurkowaniu i odkrywaniu siebie nawzajem i swoich ciał.




    Któregoś dnia, piękna i bogata Safona nurkując odkrywa ślady antycznej Grecji na dnie morza. Coś w jej życiu się zmienia, zmienia się także jej wizerunek, Safona czuje się następczynią legendarnej Safony, wyzwolona obcina włosy, farbuje je na blond, a w drodze do domu poznaje córkę rosyjskiego profesora archeologii Orlova, Helene. Rosjanka z miejsca zakochuje się w nowo poznanej dziewczynie. Safona i Helen spędzają ze sobą coraz więcej czasu, zbliżają się do siebie. Safona już nie tylko z mężem przeżywa chwile uniesień. Teraz na plaży, wśród skał i szumu morza kocha się z piękną dziewczyną…




    Trójkąty przeplatają się, relacje męsko-damskie zazębiają, skomplikowane układy przewijają się przez ekran.




    Film ma nieskomplikowaną fabułę. Jego mocną stroną jest cudowna muzyka Maro Theodorakisa i fragmenty Opery w 3 aktach Lakme Leo Delibel’a (Delibes Flower, wykorzystane m. innymi w jednym z odcinków The L Word’a) oraz niesamowite widoki skał, morza, zachodów słońca…



    Ocena filmu:










    Tematyka branżowa :

    text by: Peztka


    The Dead Girl (Siedem żyć)


    Produkcja:
    USA 2006

    gatunek: dramat, thriller

    Reżyseria: Karen Moncrieff

    W głównych rolach :

    Toni Collette: Arden
    Brittany Murphy: Krista
    Marcia Gay Harden: Melora
    Rose Byrne: Leah
    James Franco: Derek
    Josh Bralin: Tarlow
    Giovanni Ribisi: Rudy
    Piper Laurie: matka Arden

    Film otrzymał 3 nominacje do nagrody Independent Spirit na Festiwalu Independent w roku 2007 w kategorii: najlepszy film, najlepsza aktorka drugoplanowa oraz najlepszy reżyser.
    Kręcony był w Los Angeles w Kalifornii. Ciekawostką jest fakt, że postać grana przez Brittany Murphy, w filmie nazywa się Krista Kutcher. W czasie kręcenia filmu Brittany była dziewczyną Ashtona Kutchera.

    The Dead Girl, nie wiedzieć czemu w Polsce otrzymało tytuł „Siedem żyć”. Film doczekał się zapewne tyle samo pozytywnych recenzji, jako dzieło świetne, wybitne i mieszczące się w ramach tzw. kina ambitnego, jak i zyskał grono osób uznających go za gniot i nudny film niewarty zobaczenia.

    Pięć obrazów, pięć historii: „Nieznajoma”, „Siostry”, „Żona”, „Matka”, „Martwa dziewczyna”… Niepowiązani ze sobą bohaterowie z różnych nowel połączeni zostają pewnymi zdarzeniami ze śmiercią lesbijki, matki małej dziewczynki, prostytutki, uciekinierki z domu, poplątanej życiowo Kristy.

    Arden jest samotna, opiekuje się chorą matka. Jej życie upływa od wielu lat według schematów. Któregoś dnia znajduje ciało zamordowanej Kristy. Od tej pory media i ludzie z miasteczka zauważają ją i pokazują palcami, a nawet mężczyźni zaczynają pragnąć jej towarzystwa…

    Leah przed laty straciła siostrę, dziewczyna zaginęła w parku, a jej rodzice od tamtej pory zamienili życie drugiej córki w piekło ciągłymi poszukiwaniami, obsesjami i życiem pod znakiem oczekiwań na powrót zaginionej córki. Teraz ciało nieznanej dziewczyny trafia do niej, kiedy jest już dorosła i pracuje przy sekcjach zwłok. Dochodzi do wniosku, że nieżyjąca kobieta może być jej siostrą Jenny.

    Ruth wraz z mężem wynajmuje powierzchnie magazynowe ludziom z okolicy. Jej mąż ma własne sprawy, swoje rozrywki. Żona dla niego liczy się o tyle, o ile spełnia funkcje sprzątaczki, pracownicy biurowej, gotuje mu i pierze. Któregoś dnia kobieta zmuszona jest zastąpić męża w pracy, gdyż nie wrócił po raz kolejny na noc. Chcąc wynająć jeden z magazynów klientom, odkrywa mroczna tajemnice męża…

    Melora podobnie jak rodzice Leah poszukuje od dawna swojej córki Kristy, która uciekła przed laty z domu. Melora podążając szlakiem swojej córki odkrywa, że jej córka była prostytutką. Ona natomiast została babcią Ashley, która dotychczas wychowywana była przez obcych ludzi. Wkrótce odkrywa również, że współlokatorka córki była jej kochanką…

    Ostatni obraz powraca retrospekcją do początków historii i do Kristy. Opowiada o życiu dziewczyny, jej pracy i miłości do Ashley i swojej partnerki, do jej decyzji i podejmowanych wyborów, niespełnionych planów i marzeń na przyszłość i zamyka wszystkie pięć obrazów w jedną, spójną całość…


    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :




    text by: Peztka

    Tan de repente/ Suddenly
    (Niespodziewanie)


    Produkcja: Argentyna, Holandia 2002


    gatunek: dramat, komedia


    Reżyseria: Diego Lerman


    W głównych rolach :


    Tatiana Saphir: Marcia


    Carla Cresco: Mao


    Veronica Hassan: Lenin


    Anna Maria Martinez: Ramona


    Beatriz Thibaudin: Blanca


    Marcos Ferrante: Felipe


    Maria Merlino: Delia


    Film według własnego scenariusza nakręcił Diego Lerman w Buenos Aires w Argentynie. Obsypano go wkrótce aż dwudziestoma nagrodami, a czarno- biały obraz debiutanckiego argentyńskiego reżysera porównywany był nierzadko do dzieł samego Jima Jarmuscha.


    Czasy współczesne niosą za sobą dużą dozę samotności, odrzucenia i pędu za pieniądzem i lepszym życiem. Główna bohaterka również chcąc doznać lepszego życia wyrusza do Buenos Aires ze wsi i zatrudnia się w sklepie z bielizną. Nic nowego jednak się nie dzieje, jej życie upływa monotonnie, w marzeniach za wielką miłością, lepszym jutrem i szczęśliwymi chwilami. Marcia nie jest ładną dziewczyną. Ma nadwagę, ponurą minę i niezbyt przyjazne usposobienie. Któregoś dnia porywa ją ktoś ze słowami: „Prześpisz się ze mną?”.
    Tyle tylko, że rycerzem nie okazuje się być piękny mężczyzna lecz zwariowana punkówa Mao wraz z równie postrzeloną kochanką zwaną Leninem…


    Początkowo film wydaje się być drapieżny ze swoimi gwałtownymi i nieprzewidywalnymi porywaczkami. Szybko jednak okazuje się, że one również mają marzenia, uczucia, swoją głębię. Zabierają zahukaną Marcie nad morze, gdzie nigdy nie była a o czym marzyła od zawsze. Film drogi zamienia się w love story z niespodziewanymi zwrotami akcji, śmiesznymi i równie dziwacznymi sytuacjami. Porywaczki stają się przyjaciółkami, a Marcia na świat zaczyna spoglądać inaczej niż zwykle.


    Konstrukcją i klimatem film przypomina Fucking Amal, ale jest on w swej wymowie bogatszy i nieco inny a ekstrawagancka treść czyni z niego kino nieprzeciętne i bardziej głębokie niżby się na początku wydawało…


    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :

    text by: Peztka


    Desert Hearts (Pustynne serca)


    Produkcja: USA 1985


    gatunek: Dramat, Romans


    Reżyseria: Donna Deitch


    W głównych rolach :


    Katie La Bourdette: Lucille


    Tyler Tyhurst: Buck


    Brenda Beck: Joyce


    Sam Minsky: Drużba


    Helen Shaver: Vivian Bell


    Patricia Charbonneau: Cay Rivvers


    Dean Butler: Darrell


    Audra Lindley: Frances Parker


    Andra Akers: Silver


    Gwen Welles: Gwen


    James Staley: Art Warner


    Alex McArthur: Walter


    Denise Crosby: Pat


    Antony Ponzini: Joe


    Dave Roberts : Lon


    Jest to kultowy film wśród lesbijek amerykańskich, gdzie główny wątek miłości kobiety do kobiety pokazany jest po raz pierwszy w sposób tak jasny i odważny..


    Vivian Bell mieszka i pracuje w Nowym Jorku. Jest kobietą po 30-tce, wykłada literaturę na Uniwersytecie. Nudne i szablonowe życie przytłacza ją a z mężem od dawna nie przeżywa żadnych uniesień. Są lata 50-te XX wieku. Vivian postanawia coś zmienić w swoim życiu. Wyrusza więc do Reno w Nevadzie celem wzięcia ekspresowego rozwodu w ciągu 6 tygodni.
    W oczekiwaniu na dokumenty rozwodowe spędza czas w pustynnym pensjonacie prowadzonym przez stetryczałą, starszą kobietę, macochę Cay Rivers.


    Życie mieszkańców Reno znaczone jest pracą, sąsiedzkimi pogaduszkami, plotkami i potańcówkami w rytm muzyki country, która króluje kowbojskiemu nastrojowi filmu.


    Cay jest lesbijką, miewa romanse, z którymi się nie kryje, pracuje w nocnym klubie a czas spędza na rozmowach ze swoja serdeczną przyjaciółką. Jej życie jest proste, a znajomi serdeczni, otwarci, lecz niewykształceni i prostolinijni. Przyjazd eleganckiej, starszej od Cay pani profesor ożywia pensjonat. Dziewczyna z Reno zakochuje się w inteligentnej kobiecie, lecz Vivian nie zamierza wdawać się we flirty z ekscentryczną dziewczyną.


    Jednak muzyka country, nastrój i czarująca Cay, która nie rezygnuje z uczucia przynoszą efekty..
    Vivian przeżywa z Cay chwile o jakich nie śniła..


    Lecz czy prosta dziewczyna z pustynnego miasteczka ma szansę na trwały związek z wykształcona kobieta z Nowego Jorku, gdy wszystko ich różni?


    Ciekawostka filmu jest to, że odtwórczyni roli Cay podczas kręcenia filmu była w ciąży co nie przeszkodziło jej zagrać całkiem ognistych scen, natomiast Helen Shaver, czyli filmowa Vivien , prywatnie mająca bardzo bogatą filmografię, zagrała w serialu The L Word wcielając się w postać Fae Buckley..


    Ocena filmu:


    Tematyka branżowa :

    Text by: Peztka

    What Makes a Family (Co czyni rodzinę)

    Produkcja USA 2001

    gatunek: Dramat

    Reżyseria: Maggie Greenwald

    W głównych rolach :

    Brooke Shields – Janine Nielssen
    Cherry Jones – Sandy Cataldi
    Anne Meara – Evelyn Cataldi
    Al Waxman – Frank Cataldi
    Whoopi Goldberg – Terry Harrison
    Jordy Benattar – Heather Cataldi

    Film powstał pod patronatem Barbry Streisand jako niezależna produkcja oderwana od Lifetime (producentem był telewizyjny odział Columbii Picture), wywołał sporo dyskusji i kontrowersji, ponieważ podjął tematykę tzw. swobód obywatelskich. Oprócz nazwiska słynnej aktorki i piosenkarki Streisand, przy jego produkcji pracowały znane gwiazdy, jak Brooke Shields, Cherry Jones czy Whoopi Goldberg.

    Film zdobył główną nagrodę na GLAAD Media Award w 2002 roku. Zdjęcia kręcono w Toronto, w Kanadzie. Za temat do filmu posłużyły prawdziwe wydarzenia, jakie miały miejsce w stanie Floryda w USA.

    Janine Nielssen pracuje w szpitalu, jest pielęgniarką, mieszka na Florydzie. Któregoś dnia, podczas robienia zakupów zaczepia ją Sandy Cataldi, treserka psów, zdeklarowana lesbijka. Wkrótce Janine i Sandy umawiają się na pierwszą randkę, idą na tańce organizowane przez kościół protestancki w parafii Sandy. Państwo Cataldi zdają się być pogodzeni z orientacją seksualną córki, bardzo życzliwie przyjmują w rodzinie nowego członka.
    Zaledwie po roku od chwili poznania, obie panie składają sobie ślub w kościele protestanckim. Związek ich nie jest uznany prawnie, ale cała rodzina i przyjaciele życzą im wiele szczęścia. Rodzina Nielsenów odcina się od pomysłów córki, nie akceptują jej wyborów i stylu życia.

    Obie kobiety żyją szczęśliwie, lecz pewnego dnia Sandy przychodzi po swoją żonę do szpitala a jedna z pacjentek daje jej do potrzymania na niemowlę. Odtąd Sandy coraz częściej mówi Janine o pragnieniu dziecka. Początkowo przerażona pomysłem Janine nie chce nawet słyszeć o tym, ale szybko daje się przekonać do powiększenia rodziny. Po udanym sztucznym zapłodnieniu wszyscy oczekują na narodziny. Heather przychodzi na świat w wyniku cesarskiego cięcia. Dziewczynką zachwycone są jej matki, a także dziadkowie, rodzice Sandy. Szczęście jednak nie może trwać wiecznie. Podczas chrztu dziecka, Sandy nagle słabnie. W szpitalu okazuje się, że powodem złego samopoczucia nie jest osłabienie poporodowe lecz poważna, rzadka choroba autoimmunologiczna, układowy toczeń rumieniowaty. Choroba rzadko jest śmiertelna, jednak w przypadku Sandy szybko prowadzi do spustoszenia jej organizmu, uszkodzenia narządów wewnętrznych, osłabia i powoli zabija. Janine przez 5 lat choroby swojej ukochanej opiekuje się nią i dzieckiem, sama utrzymuje całą rodzinę pracując ponad siły. Choroba jednak rozwija się do tego stopnia, że Sandy przegrywa walkę o życie. Janine ledwo traci żonę, doznaje niesprawiedliwości ze strony rodziców Sandy, którzy sądownie zabierają jej dziecko. Państwo Cataldi dotychczas życzliwi i rodzinni, zmieniają się diametralnie wobec Janine.
    Rozpoczyna się dramatyczna walka o prawo opieki nad małą dziewczynką. Janine wydaje się stać na przegranej pozycji, zwłaszcza, że prawo stanu Floryda nie zezwala (jako jedyny stan w USA) na adopcję dziecka osobie homoseksualnej…

    Ciekawostką filmu jest to, że Cherry Jones odtwarzająca rolę Sandy, prywatnie jest lesbijką a jej partnerką życiową jest aktorka, Sarah Paulson. Jones nie kryje się z tym faktem, niejednokrotnie mówiła o tym w wywiadach, a podczas odbierania nagród całuje publicznie Sarah i dziękuje jej za to, że wspiera ją i jest w jej życiu. Wcześniej Cherry związana była z panią architekt polskiego pochodzenia o popularnym nazwisku Kowalski.

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :


    Prywatnie Cherry Jones

    text by: Peztka


    • RSS