gdyby-sciany-mogly-mowic blog

    LGBT: filmy, seriale

    Wpisy z okresu: 1.2010

    GIA

    Produkcja: USA 1998

    gatunek: Biograficzny, Dramat

    Reżyseria: Michael Cristofer

    W głównych rolach :

    Angelina Jolie: Gia Marie Carangi
    Elizabeth Mitchell: Linda
    Eric Michael Cole: T.J.
    Mercedes Ruehl: Kathleen
    Faye Dunaway: Wilhelmina Cooper
    Mila Kunis: Gia
    Scott Cohen: Mike Mansfield
    Joe Basile: Tony
    Louis Giambalvo: Joseph Carangi
    Brian Donovan: Junkie at Shooting Gallery
    John Considine: Bruce Cooper
    Rick Batalla: Phillipe

    GIA
    Produkcja: USA 1998
    gatunek: dramat biograficzny
    Reżyseria: Michael Cristofer
    W głównych rolach :
    Angelina Jolie: Gia Marie Carangi
    Elizabeth Mitchell: Linda
    Eric Michael Cole: T.J.
    Mercedes Ruehl: Kathleen
    Faye Dunaway: Wilhelmina Cooper
    Mila Kunis: Gia
    Scott Cohen: Mike Mansfield
    Joe Basile: Tony
    Louis Giambalvo: Joseph Carangi
    Brian Donovan: Junkie at Shooting Gallery
    John Considine: Bruce Cooper
    Rick Batalla: Phillipe
    Gdyby chcieć wyliczyć wszystkie nagrody jakie zdobył ten film, mogłoby to zająć zbyt dużo miejsca. Wspomnieć należy tylko, że wygrał lub otrzymał nominacje w następujących festiwalach: Hollywoodzkie Stowarzyszenie Prasy Zagranicznej- Złoty Glob, Satelity, Organizacja „Gay & Lesbian Alliance Against Defamation”- GLAAD Media, Emmy, Amerykańska Gildia Aktorów Filmowych, Kostiumologów, Reżyserów Filmowych, Scenarzystów, Scenografów, Montażystów.

    Gia Carangi nie była zwykłą dziewczyna. Urodziła się w 1960 roku, w Filadelfii w rodzinie włosko- irlandzko-walijskiej. Być może właśnie taka mieszanka spowodowała, że Gia była nietuzinkowa, nie dało jej sie porównać z rówieśnikami, inaczej chciała się zachowywać, inaczej ubierać, chciała jeździć na motorze, robić sobie tatuaże, mieć kolorowe włosy, nie chciała powielać cudzych zachowań. Była indywidualistą, z wierzchu szaloną, trudną do okiełznania, w środku zagubioną, zalęknioną i potrzebującą miłości i opieki. Kiedy jej chłopak namawia ją do wyjazdu do Nowego Jorku jest tylko kelnerką w barze swego ojca. Jej kariera rodzi się nagle, przypadkowo i bez przygotowania. Nagle staje się gwiazdą u samej Wilhelminy Cooper, staje się twarzą numer jeden tabloidów, okładek prasy o modzie, idolką nastolatek. Szaleje, bawi się, próbuje narkotyków. Kiedy umiera na raka jej managerka, która ją wspierała, dbała o jej interesy i po trosze jej matkowała, Gia zostaje sama na świecie, sama ze swoimi problemami, miłościami. Rozumie już wtedy, że miłość może jej dotyczyć wyłącznie w związku z kobietą.

    Gia w życiu miała tylko dwa poważne związki, pierwszy z Sandy Linter, wizażystką, później z Elyssą Golden, narkomanką, którą poznała na odwyku w 1981 roku. Życie Gii to prochy, zabawa, odwyki, wzloty i upadki. Mimo, że zatrudniały ją największe agencje modelek świata, jak: Body Basics, Christian Dior, Cutex, Diane von Fürstenberg, Giorgio Armani, Lancetti, Levi’s, Maybelline, Perry Ellis, Versace, Vidal Sassoon, Yves Saint Laurent, jej życie nigdy nie ułożyło się tak jakby sobie tego życzyła.

    Gia Carangi dała się zapamiętać głównie z tego, że była pierwszą znaną kobietą, która mówiła o swojej orientacji homoseksualnej i która zachorowała i zmarła jako pierwsza Amerykanka na AIDS.

    Film fabularny o Gii nakręcono w USA dwanaście lat po tragicznej śmierci modelki. W roli głównej obsadzono znakomitą Angeline Jolie, która odtworzyła postać dziewczyny w sposób mistrzowski otrzymując za tę rolę kilka głównych nagród na różnych festiwalach filmowych.
    Sceny kręcone były w Los Angeles i Nowym Jorku. Po emisji krytycy zarzucali reżyserowi niedbałość o szczegóły, jak np. używanie motocykla, który powstał kilkanaście lat później czy pokazywanie bilboardów ze współczesnymi numerami telefonów, w wielu scenach w zależności od ujęć można zobaczyć np. różne rodzaje win (raz białe, raz czerwone) lub naprzemiennie, w zależności od ujęcia kamery raz ubraną Gie a za chwilę nagle nagą.
    Film jednak jest wart polecenia i stanowi obowiązkową pozycję na liście filmów branżowych.

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :

     

    Zdjęcia prawdziwej Gii Carangi

    Text by: Peztka

      

    Zostaw komentarz lub napisz e-mail: gdybyscianymoglymowic@interia.pl

    Saving Face (Zachować twarz)

    Produkcja: USA 2004

    gatunek: dramat, obyczajowy, komedia romantyczna

    Reżyseria: Alice Wu

    W głównych rolach :

    Pamela Payton-Wright: Dr Morgan
    Joan Chen: Ma
    Jin Wang: Wai Gung babcia
    Lynn Chen: Vivian
    Guang Lan Koh: Wai Po babcia
    Ruth Zhang: Pani Yao
    Ato Essandoh: Jay
    David Shih: Norman
    Jackson Ning: Pan Chen
    Nathanel Geng: Stimson Cho
    Connie Hsia: Pani Chen
    Jessica Hecht: Randi
    Mao Zhao: Old Yu
    Brittany Perrineau: Dara
    Jamie Guan: Pan Yao

    Debiutancki film specjalistki od projektowania systemów komputerowych Alice Wu, która dostała za swój scenariusz do tego filmu nagrodę CAPE (Coalition of Asian Pacifics in Entertainment). W 2004 roku obraz zostaje nominowany do prestiżowej nowojorskiej nagrody Gotham w kategorii reżyserski debiut.

    Mieszkająca na Manhattanie Wil, amerykanka chińskiego pochodzenia, pracuje jako chirurg w klinice. Wyrwana z okowóch chińskiej tradycji próbuje żyć własnym życiem, podczas, gdy któregoś dnia zastaje na swym progu swoją niezamężną matkę wyrzuconą przez rodzinę z powodu ciąży. Chcąc zachować twarz postanawia znaleźć jej męża, a sobie zapewnić niezależność… zwłaszcza, że na jej drodze pojawia się piękna tancerka Viv..
    Wzruszający film o miłości między dwiema kobietami, pełen ciepła i trudnych wyborów, odkrywania siebie i swoich uczuć przed innymi, różnego postrzegania sposobu na własne życie we dwoje i pokonywania samej siebie dla ukochanej kobiety..

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :






    Text by Peztka


    • RSS