gdyby-sciany-mogly-mowic blog

    LGBT: filmy, seriale

    Wpisy z okresu: 2.2010

    Die Konkurrentin (Rywalka)

    Produkcja: Niemcy 1987

     
    gatunek:
    tv dramat romantyczny

    Reżyseria: Dagmar Hirtz

    W głównych rolach :

    Charlotte Schwab: Katharina Nordberg
    Ann-Kathrin Kramer: Maren Rieger
    Peter Lerchbaumer: Jens Nordberg
    Ezard (Edzard) Haussmann: Leonard Grosser
     
    Leander Haussmann: Richard
    Christian Blümel: Felix
    Franziska Brekenfelder: Nicole

    Film prosty i nieskomplikowany, z przewidywalną fabułą, a zarazem lekki, miły, przyjemny dla oczu i doznań wzrokowych.
    Katharina jest żoną profesora, a zarazem jego byłą studentką. Swojego męża poznała na wykładach. Od kilkunastu lat są małżeństwem, mają dwójkę dzieci, 13- letnie bliźniaki: Felixa i Nicolę. Jens jest typem podstarzałego lowelasa, przez te wszystkie lata miewał drobne romanse ze swoimi studentkami, Katharina patrzyła na to wszystko przez palce, w sumie para stanowiła szczęśliwe, zgodne małżeństwo.
    Katharina pracuje w niemieckiej firmie od 10 lat. Jest oddanym pracownikiem, nigdy nie dostała podwyżki, a szef i jego syn Grosserowie, którzy prowadzą interes nie doceniali jej wkładu w rozwój firmy. Katharina zajmuje się projektami i pozyskiwaniem klientów oraz ratowaniem innych firm przed upadkiem.
    Pewnego dnia Katharina z mężem organizuje imprezę w domu. Poznaje na niej Maren, młodą, uroczą dziewczynę, która swoją urodą wzbudziła duże zainteresowanie. Dziewczyna opowiada Katharinie, że przez ostatnie pół roku była bezrobotna, a jutro ma ważną rozmowę w sprawie pracy. Pani Nordberg życzy jej powodzenia i myśli, że więcej nie zobaczy już tej młodej, intrygującej dziewczyny. A jednak… Następnego dnia rano, jej własny szef oraz jego syn przedstawiają mu nową pracownicę, Maren, która ma pomóc jej przy projektach i odciążyć ją w pracy. Katharina nie jest zadowolona z tego, że ktoś nowy i tak młody będzie ingerował w jej projekty i pracę. Traktuje Maren jak asystentkę, zleca jej kopiowanie dokumentów, laminowanie i mało ważne sprawy do załatwienia nie dopuszczając do projektu. Wkrótce Katharina dowiaduje się następnej sensacji. Śliczna Maren jest lesbijką i wyraźnie podrywa jej sekretarkę. Jest także protegowaną syna szefa, Richarda. Została
    zatrudniona przez niego tylko po to, żeby pomóc mu przejąć władzę, stanowi zatem konkurencję dla Kathariny. Maren ma donosić na swoją szefową, ma kopiować jej prace, dokumentacje i doprowadzić do jej zwolnienia. Pomimo, że obie panią kłócą się o ustalenie pozycji w firmie, a syn z ojcem zaczynają popadać we wzajemne konflikty, prędzej dwie kobiety dojdą do porozumienia, niż pragnący władzy syn pogodzi się z własnym ojcem, zwłaszcza, że od samego początku Maren coś czuje do swojej szefowej, a szefowa nie może oderwać oczu od pięknej asystentki…
    Wspólny wyjazd w interesach naszpikowany jest niesamowitymi emocjami, atmosfera aż gęsta jest od erotyzmu i pożądania…
    A wszystko pomimo dramatycznie wyglądających problemów układa się niemal jak w bajce o królewnie i jej zamku, gdzie można żyć długo i szczęśliwie, tyle, że nie u boku przystojnego księcia na koniu…
    Film jest lekki i sympatyczny, z happy endem, nieskomplikowana fabuła pozwala na zrelaksowanie się przed ekranem, zatem jest to idealne rozwiązanie na wspólny wieczór we dwoje.
    Główne bohaterki prywatnie są przyjaciółkami, zagrały również wspólnie w filmie kryminalnym.

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :





    Text by: Peztka

    April’s Shower (Przyjęcie April)

    Produkcja: USA 2003

    gatunek: komedia romantyczna

     
    Reżyseria:
    Trish Doolan

     
    W głównych rolach : 

    Maria Cina: April
    Trish Doolan: Alex
    Randall Batinkoff: Paulie
    Denise Miller: Vicki
    Joe Tabb: Jake
    Zack Ward: August
    Honey Labrador: Sasha
    Arly Jover: Sophie
    Molly Cheek: Margarite
    Samantha Lemole: Rita
    Lara Harris: Kelly
    Euan K. MacDonald: Fergus
    Delaina Mitchell: Spring Dawn
    Victoria Prescott : Mary Beth (jako Victoria Reiniger)
    Jane Xięga: Devin

    Film nakręcono w Los Angeles. Jego premiera miała miejsce na początku roku 2003 podczas Hamburg Gay and Lesbian Film Festival. W ciągu kilku następnych miesięcy zaprezentowano go na innych festiwalach filmowych LGBT, nie odniósł jednak jakiś większych sukcesów.

    April mieszka z bratem Augustem w małym domku. Jej wielka przyjaciółka ma wkrótce wyjść za mąż za Paula, mężczyznę, którego poznała niedawno i postanowiła z nim związać się na stałe. April jako znakomita i profesjonalna kucharka przygotowuje więc dla niej przyjęcie z okazji zaręczyn. Tego przecież oczekują ich znajomi i przyjaciele i tego wymaga się od przyjaciółki od serca. Jest wiele potraw, pięknie przyozdobiony stół, powoli dom zapełnia się gośćmi, brak tylko ciągle Alex. Nie ma jednak, jak by się spodziewano, radosnej atmosfery ani prawdziwego szczęścia. April popłakuje po kątach, goście rozmawiają, aż w końcu zjawia się Alex. Atmosfera nabrzmiewa aż wreszcie wybucha sensacja. Wszyscy zebrani łącznie z matką przyszłej panny młodej dowiadują się skrzętnie ukrywanej przez tak długi czas prawdy. To nie przyjaźń łączyła obie panie przez ostatnie lata, lecz ognisty romans, który niedawno się skończył za sprawą przerażonej Alex, która postanowiła nagle „wyzdrowieć”, opamiętać się i założyć przykładną rodzinę u boku pierwszego, napotkanego, w miarę porządnego faceta, który się napatoczył. Ale czy to się tak da połączyć chęci z zamiarami?
    Alex sama już nie jest pewna, czy da radę żyć na nowych warunkach. Ale w nowej sytuacji skoro teraz wszyscy już wiedzą o co chodzi, czy warto męczyć się dalej w obłudnej rzeczywistości? W końcu nie można przekreślić czterech szczęśliwych lat. Może jednak udałoby się naprawić to co było między nimi jeszcze tak niedawno…
    Teraz inne problemy stają na pierwszym miejscu. Zraniona i odepchnięta April nie chce już powrócić do Alex…
    Czasami przecież zdarza się, że jest już za późno na naprawienie błędów, a złe decyzje odbiją się echem na całym, przyszłym życiu…

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :

     






























    Text by: Peztka

    The Crew (Załoga)

    Produkcja: Wielka Brytania 2008/2009

    gatunek: kryminał

    Reżyseria: Adrian Vitoria

    W głównych rolach :

    Colin David Jackson: Bailey
    Kenny Doughty: John- Paul „Ratter” Brennan
    Scot Williams: Ged Brennan
    Cordelia Bugeja: Debs Brennan
    Rory McCann: Antony „Moby” Brennan
    Stephen Graham: Franner
    Raza Jaffrey: Keith Thompson
    Goran Kostic: Lepi
    Philip Olivier: Paul
    Rosie Fellner: Pamela Thompson
    Mem Ferda: Dusan
    Francis Magee: Dermot
    John Gillon: Ritchie

    Krwawy film, pełen przemocy, strzelaniny i porachunków gangów.
    Na nabrzeżu w porcie znaleziono o świcie ciało biznesmana z Liverpoolu, Leo Murphy’ego, znanego w świecie przestępczym jako Gruby Leo. Od tej chwili w mieście toczy się walka o wpływy i przejęcie jego grupy przestępczej. Ged Brennan ma własną załogę składającą się między innymi z jego brata Johna- Paula zwanego Ratterem, seksoholika kuzyna Moby’ego, Lucasa, Walkera, dwóch Jimmy’ch i Baileya. Grupa Geda organizuje napady na tiry wiozące drogi sprzęt, ostatnia akcja nie udała się, ktoś dał im fałszywy cynk, ale teraz Brennan dzięki informatorowi Jimmy’emu planuje napaść na konwój wiozący najnowsze modele Sony Playstation 3. Można się na tym nieźle wzbogacić i spłacić długi. Ged ma piękną, znudzoną trochę życiem żonę Debbie i syna, który wkracza w wiek nastoletni. Brennan planuje więc ostatni skok życia, po którym mógłby się już wycofać z branży przestępczej. Jednak świat mafii, narkotyków, przemocy i seksu ani nie dopuszcza ani nie wypuszcza zbyt łatwo tych którzy w niego wchodzą, zwłaszcza nie toleruje zdrad ze strony własnej rodziny…
    Sąsiadami państwa Brennan są Pamela i Keith Thompson. Obie pary planują wspólny interes przy zakupie ziemi, trzeba tylko w niego zainwestować sporą sumę pieniędzy. Pam przyjaźni się z Debs, razem dla zabawy eksperymentują z kokainą, zabijają czas wspólnie wynajdując sobie rozrywki, podczas gdy ich mężowie zajęci są interesami. Pamela zbliża się coraz bardziej do Debbie, uwodzi ją, przekonuje, że ją kocha. Ged wciąż nie ma dla niej czasu. Teraz Debss jest nagle w czyimś centrum uwagi, ktoś ją kocha, pieści, całuje, przytula jak nigdy. Łatwo daje się wciągnąć w wir miłości. Nie przypuszcza nawet, że państwo Thompsonowie ukartowali wszystko żeby okraść i wyłudzić ponad 100 tys. dolarów od Brennanów. Podobne oszustwa robili już nie raz w swoim życiu. Nie wiedzą jednak z kim tym razem zadarli, w końcu Ged jest przywódcą jednej z grup przestępczych i zabijanie przychodzi mu równie łatwo jak innym oszustwo…

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :

    Text by: Peztka

    8 Femmes
    (8 Women/ 8 donne e un mistero / Huit femmes/ 8 kobiet) 

    Produkcja: Francja 2002 

    gatunek: komedia kryminalna, musical

    Reżyseria: François Ozon

    W głównych rolach :

    Danielle Darrieux: Mamy
    Virginie Ledoyen: Suzon
    Fanny Ardant: Pierrette
    Emmanuelle Béart: Louise
    Isabelle Huppert: Augustine
    Catherine Deneuve: Gaby
    Ludivine Sagnier: Catherine
    Firmine Richard: pani Chanel
    Dominique Lamure: Marcel, maż

    Gdyby chciał wymieniać nagrody jakie zgarnął ten film, trzeba by wypisać tutaj dość długą listę. Należy wspomnieć, że 8 Kobiet na Festiwalu Filmowym w Berlinie w 2002 roku otrzymało Srebrnego Niedźwiedzia i zdobyło dwie nominacje, Europejska Akademia Filmowa przyznała 1 nagrodę za aktorstwo i 5 nominacji za najlepszy film w 5 kategoriach, a w 2003 roku Francuska Akademia Sztuki i Techniki Filmowej przyznała aż 12 nominacji do Cezara za różne kategorie.

    Scenariusz do filmu powstał na podstawie bulwarowej sztuki Roberta Thomasa z 1961 roku.
    Po nakręceniu prasa żartowała, że jest to obraz żywcem wyjęty z książek Agathy Christie. Kiedy przygotowywano casting, wielkie gwiazdy jakie zagrały w tym filmie czekały w pokojach obok obrażone na siebie nawzajem, gotowe do skoku do gardeł niczym na arenie cyrkowej pełnej lwów gotowych do pożarcia się nawzajem.

    We Francji film bił wszelkie rekordy oglądalności, już w pierwszym roku emisji zobaczyło go ponad milion widzów ( to więcej niż słynną Amelię). W rolach głównych w końcu wystąpiło aż osiem najwybitniejszych aktorek francuskiego kina, mi.in.: Catherine Deneuve, Isabelle Huppert, Emmanuelle Béart i Fanny Ardant. Każda z nich reprezentuje w tym filmie różny typ kobiety, jest tu więc osiem wymiarów kobiecości a film skrywa osiem kobiecych tajemnic i sekretów. Do tego, każda z gwiazd wykonuje w trakcie filmu znaną francuską piosenkę we własnej aranżacji.

    Fabuła jest pozornie prosta. W przeddzień Bożego Narodzenia pod jednym dachem spotyka się osiem kobiet: matka, jej dwie córki, służące, siostra, babka, kochanka. W nocy zostaje zabity pan domu. Na zewnątrz sroga zima, zamieć i wichura, zerwane druty telefoniczne, Kobiety odcięte od świata i cywilizacji zdają sobie sprawę z tego, że morderstwa musiała dokonać jedna z nich. Tylko która? W końcu każda miała powód, każda miała motyw, ale i też każda ma alibi i próbuje wmówić innym, że kochała pana domu miłością wielką i jedyną. Która więc wbiła panu nóż w plecy, która zabiła dla własnej korzyści? Osiem intrygujących kobiet a wśród nich: jedna lesbijka, trzy hetero, trzy biseksualistki i jedna stara panna bez deklaracji seksualnej. Wszystkie pełne jadu, złośliwości w mistrzowski sposób odkrywają nawzajem swoje głęboko skrywane tajemnice…

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :




    Text by: Peztka

    Itty Bitty Titty Committee

    Produkcja: USA 2007

    gatunek: Komedia, romans

    Reżyseria: Jamie Babbit

    W głównych rolach :

    Nicole Vicius: Sadie
    Melonie Diaz Melonie Diaz: Anna
    Guinevere Turner Guinevere Turner: Reporterka
    Bruce Cronander Bruce Cronander: Edward
    Colette Divine Colette Divine: Holly
    Ruben Garfias Ruben Garfias: Facet z kanapkami
    Brian Gattas Brian Gattas: Scruff
    Leslie Grossman Leslie Grossman: Maude
    Cady Huffman Cady Huffman: Magister
    John Ireland John Ireland: Facet kontrolujący kabinę
    Joel Michaely Joel Michaely: Peter
    Mircea Monroe Mircea Monroe: Justine
    Carly Pope Carly Pope: Shuli
    Marisa Ramirez Marisa Ramirez: Ellen
    Daniela Sea Daniela Sea: Calvin

    Itty Bitty Titty Committee” to jeden z wielu tytułów tematyki branżowej w produkcji jakiej brała udział Jamie Babbit. Babbit wyreżyserowała także takie tytuły jak „The L Word”, But I’m a Cheerleader, Sleeping Beauties. Spod jej rąk wyszedł także scenariusz do romantycznej komedii D.E.B.S.

    Film zdobył wiele nominacji oraz nagród w 2007 i 2008 roku, między innymi: Philadelphia International Gay & Lesbian Film Festival, Ft. Worth GLBT Film Festival, Best Narrative Feature Audience Award, Outtakes New Zealand GLBT Film Festival, Best Lesbian Feature Jury Award i wiele, wiele innych. Lista zdobytych nagród jest bardzo długa, między innymi i dlatego też warto obejrzeć ten film.

    Anna (Melonie Diaz) jest przeciętną nastolatką z wieloma kompleksami. Dziewczyna jest w klasie maturalnej, oprócz nauki także pracuje w Klinice Chirurgii Plastycznej jako recepcjonistka. Anna niedawno rozstała się ze swoją dziewczyną, przez co czuje się samotna. W domu Anny trwają przygotowania do ślubu jej siostry. Anna niechętnie bierze udział w organizacji ślubu i wesela. Pewnego dnia przypadkiem poznaje Sadie (Nicole Vicius), która na szybach kliniki maluje sprayem jedno ze swoich feministycznych haseł: „Kobieta to coś więcej niż jej części”. Saide od pierwszego spotkania wpada w oko Annie. Nowo poznana dziewczyna daje jej swój nr telefonu i zaprasza na spotkanie grupy feministycznej C(I)A. Niedługo po tym Anna dołącza do organizacji i niesie wraz z członkiniami grupy polityczne przesłanie na temat tolerancji i równości płci oraz akceptacji samej siebie. Grupa feministek a zarazem lesbijek wywiera olbrzymi wpływ na Anne, dzięki czemu odkrywa ona to, kim naprawdę jest i jaki jest jej życiowy cel. Wszystko w jej życiu zaczyna wyglądać inaczej, począwszy od zmiany dekoracji w jej pokoju, po stosunek do rodziny, pracy i reszty świata. Anna staje się zupełnie inną osobą, bardziej odważną i pewną siebie, nie boi się już mówić o tym co myśli i czuje. Bardzo aktywnie propaguje hasła organizacji C(I)A, nawet w swojej pracy próbując ostrzec i wyperswadować klientkom Kliniki Chirurgii Plastycznej np. powiększenie biustu. Powoli z upływem czasu zbliża się także coraz bardziej do Saide, której to Anna także nie jest obojętna. Wkrótce między dziewczynami rodzi się coś więcej niż tylko przyjaźń…
    W filmie występuje znana z roli Moiry z serialu The L Word, Daniela Sea.

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :











    Lost and Delirious / Zagubione

    Produkcja: Kanada 2001

    gatunek: Romans, Dramat obyczajowy

    Reżyseria: Léa Pool


    W głównych rolach :

    Piper Perabo: Pauline Oster
    Mimi Kuzyk: Eleanor Bannet
    Amy Stewart: Cordelia
    Jessica Paré: Victoria Moller
    Grace Lynn Kung: Lauren
    Jackie Burroughs: Faye Vaughn
    Luke Kirby: Jake Hollander
    Emily VanCamp: Allison
    Alan Fawcett: Bruce Moller
    Peter Oldring: Phil
    Stephen Mwinga: John
    Lydia Zadel: Monica
    Felicia Schulman: Sal Bedford
    Graham Greene: Joe Menzies
    Mischa Barton: Mary Bradford „Mouse”

    Film jest luźna ekranizacja powieści Susan Swan „Damy z Bath” Szwajcarki Lea Pool, wyróżniony Nagrodą Publiczności na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Sztokholmie. Otrzymał też 3 nagrody za zdjęcia – kanadyjską Genie i nagrodę Kanadyjskiego Stowarzyszenia Operatorów oraz nagrodę na MFF w Mar del Plata.

    Zrealizowany w pięknych kanadyjskich plenerach, w prywatnej szkole dla dziewcząt, przypomina atmosferę „Deats poets” z towarzyszącą mu muzyką Yves’a Chamberlanda i tekstami Wiliama Shakespeare’a.

    Paulie Oster i Tori Moller mieszkają razem w jednym pokoju w internacie szkolnym. Dziewczyny przyjaźnią się ze sobą, razem uczą, spędzają ze sobą wolny czas…a także… razem śpią i kochają się nocami… Swoich uczuć nie próbują ani włożyć w żadne ramy, ani klasyfikować. Jak mówi Pauline: Paulie kocha Tori, a Tori kocha Paulie i nie należy tego określać w żaden inny sposób. W szkole życie płynie przyjemnie, ustalonym torem.. Do pokoju dziewcząt wprowadza się nowa dziewczyna Mary. Początkowo nie rozumie tego co dzieje się obok niej, jednak dość szybko akceptuje zachowania swoich współlokatorek stając się ich powierniczką i bierną obserwatorką ich miłosnych uniesień…

    Miłość i szczęście nie trwa wiecznie, kończy się wraz z odkryciem związku przez innych.. Tori przerażona opinią koleżanek, strachem przed rodzicami odchodzi od Pauline… Angażuje się w związek z kolegą brata. Paulie cierpi, każdego dnia widzidząc swoją dziewczynę w objęciach chłopaka. Pogrąża się w smutku i rozpaczy… Opuszczona, potępiona przez dziewczyny ze szkoły walczy o swoją miłość jak drapieżnik- sokół, i jak on, wolna wzbija się w górę pozostawiając wszystko za sobą...

    Ciekawostką jest, że Piper Perabo wystąpiła w innej tęczowej
    produkcji pod tytułem Imagine Me & You (Gry weselne), natomiast aktorka
    grająca w filmie Mery – Mischa Barton wystąpiła w serialu The O.C (Życie na
    fali), gdzie w kilku odcinkach zagrała lesbijkę.



    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :








    Text by Peztka
    Out at the Wedding 

    Produkcja: USA 2007

    gatunek: Komedia romantyczna

    Reżyseria: Lee Friedlander

    W głównych rolach :

    Andrea Marcellus: Alex Houston
    Desi Lydic: Jeannie
    Cathy DeBuono: Risa
    Charlie Schlatter: Jonathan
    Mystro Clark: Dana
    Mink Stole: Sunny
    Katherine Randolph: Młoda pani Swofford
    Katherine Azarmi: Christie
    Jill Bennett: Wendy
    Jamie Blake: Devon
    Emily A. Burton: Amber
    Mark D’Onofrio: Haskell
    Kevin Fabian: Kenny
    Mike Farrell: Ojciec panny młodej 

    Film obsypany nagrodami w 2007/2008 roku, między innymi: The AfterEllen.com 2007 Visibility Awards, Newest New York LGBT Film Festival oraz Fort Worth Gay & Lesbian International Film Festival.

    Historia ta pełna jest nieporozumień, niewinnych a czasem nawet zmyślnych kłamstw, które przeplatają się pomiędzy zabawnymi sytuacjami.

     
    Wszystko zaczyna się od tego, że narzeczony Alex źle interpretuje jej słowa i myśli, że cała rodzina jego przyszłej żony nie żyje. Dziewczyna jednak nie wyprowadza go z błędu. W dniu oświadczyn cała rodzina narzeczonego Alex, przyjmuje z radością wybrankę syna, mówiąc że będą starać się zastąpić jej prawdziwą rodzinę. Tego samego wieczoru przyjeżdża po Alex jej najlepszy przyjaciel Jonathan. Dziewczyna pod pretekstem uczestnictwa w wielkiej, urodzinowej niespodziance wymyka się z własnej kolacji zaręczynowej. Okazuje się, że tak naprawdę zamiast imprezy urodzinowej razem udają się na ślub siostry Alex. Jonathan przekonuje swoją przyjaciółkę do tego, żeby powiedziała rodzinie, że właśnie się zaręczyła. Ona jednak jest pełna obaw, gdyż jej narzeczony jest Afroamerykaninem, do tego wyznania żydowskiego. Wszystko jeszcze bardziej komplikuje się na weselu Jeannine. Przez zbyt długi język gejowskiego przyjaciela oraz nadmierną ilość alkoholu cała rodzina wraz z gośćmi myśli, że Alex jest lesbijką, bo przecież kto by przypuszczał, że ktoś kto nosi popularne imię żeńskie Dana jest mężczyzną a nie kobietą.
    Jeannie ma żal do siostry, że tak długo zwlekała z wyjawieniem prawdy o sobie. Alex próbuje wyjaśnić, że tak naprawdę nie jest lesbijką. Wtedy jednak siostra oskarża ją o celowe zrujnowanie jej ślubu. Tak więc Alex pozostaje jednak przy wersji, że od niedawna jest lesbijką. Jeannie proponuje siostrze, że przyleci do niej zaraz po podróży poślubnej i porozmawia o wszystkim z nią. Alex dla dobra sprawy decyduje się brnąć dalej w tym całym galimatiasie i „zatrudnia” prawdziwą lesbijkę, która ma udawać jej dziewczynę. Kolejny kłopot pojawia się kiedy przyszły teść spotyka Alex z jej „dziewczyną” na ulicy. Dość niejasne jest dla niego to, że przyszła synowa spotyka się z lesbijkami. Na domiar złego pomiędzy Jeannine a „miłością” siostry coś zaczyna iskrzyć.
    Niestety siostra od zawsze podkradała Alex chłopaków, więc dlaczego i w tym przypadku miało by być inaczej? 

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :

     































    Kiss me again (Pocałuj mnie jeszcze raz)

    Produkcja: USA 2006

    gatunek: Komedia, melodramat

    Reżyseria: William Tyler Smith

    W głównych rolach :

    Jeremy London: Julian
    Katheryn Winnick: Chalice
    Ernest Waddell: Student
    Elisa Donovan: Malika
    Mirelly Taylor: Elena
    Darrell Hammond: Michael
    Fred Armisen: Profesor Szabo
    Siri Baruc: Tara
    Nate Dushku: Student
    Alexis Iacono: Denise
    Jackie Martling: Mel
    Jeff Mazzola: Grek
    Lorraine Mazzola: Młoda kobieta
    Adam Nee: David
    Orfeh: Genisis

    Nuda w związku to coś co prędzej czy później ma szansę dopaść każdego człowieka. Nie każda para jednak postanawia sobie poradzić z nią w tak ekscentryczny sposób…
    Julian i Chalice są małżeństwem. Kochają się i szanują. Mieszkają wspólnie z przyjaciółmi w jednym mieszkaniu na Brooklynie. Julian jest profesorem nauk politycznych na pobliskim uniwersytecie. Jest młodym człowiekiem, przystojnym, inteligentnym, zwraca uwagę swoich studentek. Na jednym z wykładów dostrzega śliczną Hiszpankę Elenę. Dziewczyna zabiera często głos na zajęciach, intryguje, porusza kontrowersyjne tematy i…wyraźnie podrywa swojego profesora. Julian jest zachwycony uroczą dziewczyną. Jakże wspaniale byłoby ją mieć u swojego boku w łóżku z własną żoną, zwłaszcza, że Chalice po namyśle nie ma nic przeciwko trójkątowi z jakąś seksowną dziewczyną… W końcu kochają się z mężem i czysty seks bez zobowiązań nie może zepsuć ich relacji. Tylko jak połączyć to wszystko w jednym łóżku a później jak gdyby nigdy nic powrócić do codzienności…
    I jak to w życiu bywa Julian planuje seks w zespół z żoną i Hiszpanką, a życie samo tworzy przecież pokrętne scenariusze…

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :

































    Text by: Peztka



    La surprise
     Out of the blue (Niespodzianka)
     

    Produkcja: Francja 2007

    gatunek: Dramat, obyczajowy

    Reżyseria: Alain Tasma

    W głównych rolach :

    Mireille Perrier: Marion
    Rachida Brakni: Claude
    Robin Renucci: Paul
    Chloé Coulloud: Justine
    Marilyne Canto: Louise
    Eric Métayer: Simon
    Jeanne Cellard: Matka Marion
    Khatouna Gadelia: Katia
    Christophe Lebeslour : Handlarz staroci
    Anne Pleven: Uczennica grająca młodzieńca

    Film telewizyjny reżyserii Alaina Tasmy, twórcy wielu seriali, filmów fabularnych, reżysera i scenarzysty znanego w Polsce między innymi z filmu Bóg jest wielki a ja malutka (scenariusz).

     
    La surprise powstało w 2007 roku, a w 2009 zdobyło dwie nagrody: Brekaout Performance za rolę Marion dla Mirelle oraz Perrier Audience Avards za najlepszy film na festiwalu The Rochester Lesbian & Gay Film & Video Festival. 

    Marion pierwszą młodość ma już za sobą. Mieszka z mężem Paulem i dorastającą córką Justine we Francji. W liceum córki prowadzi zajęcia z teatrologii. Jej życie dawno straciło swój blask, jest nudne, smutne i nie ma w nim miejsca na jakiekolwiek uczucia. Marion od lat nie jest szczęśliwa, czuje, że zmarnowała wiele lat swojego życia.

    Pewnego wieczoru Marion wraz z mężem wybiera się na przyjęcie, czekając na ulicy na Paula uświadamia sobie, że właśnie mija kolejna rocznica ich ślubu o której żadne z nich nie pamiętało. Pod wpływem impulsu podejmuje decyzję o porzuceniu dotychczasowego życia. Odchodzi od męża, wynajmuje mieszkanie, zmienia wszystko w dotychczasowym poukładanym życiu, obcina nawet włosy, żeby wszystko pozostawić za sobą.
    Wkrótce Marion poznaje przyjaciółkę swojej siostry Louise, Claude, piękną, niezależną właścicielkę sklepu ze starociami i antykami. Młoda kobieta zdaje się fascynować Marion, pokazuje jej inny świat, świat tańca flamenco, wolności i niezależności od innych. Pomiędzy kobietami rodzi się przyjaźń, która wkrótce przekształca się w większe uczucie. Marion zafascynowana nowymi odczuciami jest szczęśliwa, radosna, jednak to co się dzieje jest dla niej nowe i zupełnie nieznane, zwłaszcza, że jej mąż od którego odeszła nie rozumie i nie akceptuje jej nowego stylu życia i najchętniej widziałby żonę znów u swego boku. Louise akceptuje wybór siostry, cieszy się jej szczęściem, ale Paul nie rozumie i nie akceptuje uczuć matki jego córki. Marion próbuje poradzić sobie ze swoimi problemami w różny sposób, seks z przyjacielem niczego jednak nie zmienia a kłopoty ze zbuntowaną córką dopełniają tylko czary goryczy. Claude choć jest lesbijką i klimaty homoseksualne nie są jej obce, ma za sobą traumatyczne przeżycia i nowy związek napawa ją wielkim strachem.

    Obie kobiety mają zatem dylemat.
    Czy w tej sytuacji mogą być razem i czy istnieje realna szansa na związek i kolejną miłość?

    Ocena filmu:











    Tematyka branżowa :






























    Text by: Peztka

    Mädchen in Uniform
    Jeunes filles en uniforme / Maedchen in Uniform
    (Dziewczęta w mundurkach)

    Produkcja: Francja, RFN 1958

    gatunek: dramat psychologiczny

    Reżyseria: Géza von Radványi

    W głównych rolach :

    Paulette Dubost: Johanna
    Romy Schneider: Manuela von Meinhardis
    Christine Kaufmann: Mia
    Sabine Sinjen: Ilse von Westhagen
    Gina Albert: Marga
    Marthe Mercadier: Madame Aubert
    Adelheid Seeck: księżniczka
    Margaret Jahnen: Miss Evans
    Blandine Ebinger: Fräulein von Racket
    Therese Giehse: dyrektorka
    Käthe Kamossa: Nauczycielka
    Edith Adana: Nauczycielka
    Tessy Aselmeier: Hertha
    Edith Helou : Pani von Ehrenhardt

    Już w 1931 roku powstał film branżowy pod tytułem „Dziewczęta w mundurkach”. Nakręcony w 1958 roku obraz Géza von Radványi’a jest remakem tego właśnie filmu.
    W roli głównej wystąpiła młodziutka wówczas i już znana, zwłaszcza z roli młodej cesarzowej Sisi, Romy Schneider, której był to 15 już film w karierze.

    Romy w „Dziewczętach” zagrała rolę Manueli, dziewczyny, która zostaje sama po śmierci rodziców i oddana do szkoły z internatem nie potrafi znaleźć się w nowych warunkach. Postać samotnej i opuszczonej dziewczyny zagrana została przez Romy doskonale. Nie było to trudne zwłaszcza, że dzieciństwo aktorki jakże bardzo przypominało życie samej gwiazdki. Rodzice Romy rozwiedli się gdy miała zaledwie 7 lat. W 1949 roku matka oddała ją na 4 lata do klasztornej szkoły z internatem Goldenstein w Salzburgu, gdzie dziewczynka bardzo cierpiała z powodu samotności. Zakonnice w szkole nie były zachwycone jej zainteresowaniami teatrem i często karały ją bez powodu. 

    Filmowa Manuela von Meinhardis przybywa do poczdamskiej szkoły z internatem dla dobrze urodzonych panienek prowadzonej przez siostry zakonne. Zachowanie personelu, zwłaszcza siostry przełożonej jest niezwykle surowe. Dziewczęta muszą zachowywać się idealnie, Dystans między nauczycielkami a uczennicami, surowość z jaką są traktowane i bezwzględne posłuszeństwo z jakim należy wykonywać polecenia bez możliwości posiadania własnego zdania tworzy atmosferę w nowej szkole, która nie sprzyja podniesieniu się po stracie rodziców. Młoda Manuela zupełnie nie radzi sobie w nowych warunkach. Odsuwa się od koleżanek i w samotności próbuje w jakiś sposób dopasować się do nowych warunków. Jedyna osoba, która wydaje się być życzliwa dla dziewcząt, panna Elisabeth von Bernburg jest wyraźnie gnębiona przez dyrektor ośrodka. Jednak to piękna panna Elisabeth staje się wkrótce przedmiotem westchnień i marzeń Manueli.
    Od tej pory życie pod kieratem zaczyna być znośniejsze i lżejsze. 
     
    Czyżby piękna wychowawczyni również poczuła coś do młodej wychowanki? 


    Ocena filmu:














    Tematyka branżowa :

    Text by: Peztka


    • RSS