Black Swan (Czarny Łabędź)

Produkcja: USA 2010

gatunek: Dramat, Thriller, Psychologiczny

Reżyseria: Darren Aronofsky

W głównych rolach :

Natalie Portman: Nina Sayers

Mila Kunis: Lily

Vincent Cassel: Thomas Leroy

Barbara Hershey: Erica Sayers

Winona Ryder: Beth Macintyre

Benjamin Millepied: David
Ksenia Solo: Veronica
Kristina Anapau: Galina

Janet Montgomery: Madeline

Sebastian Stan: Andrew

Film, który ledwo się pojawił zdobył wiele najważniejszych nagród, a także uzyskał nominacje do Oskara, Złotych Globów, Bafty, Camerimage, Satelity i wielu innych.
Pomysł Czarnego łabędzia zrodził się w głowie Darrena Aronofsky’ego dobre dziesięć lat temu, kiedy pochłonięty był jeszcze swoim ówczesnym, wybitnym filmem, Requiem dla snu. Od początku główną rolę miała otrzymać Natalie Portman.

Nina mieszka wraz z matką, byłą baletnicą w Nowym Yorku. Jej matka opiekuje się nią i traktuje jak dziecko. Zdaje się żyć tylko dla niej, steruje jej wyborami, karierą. Nina bowiem jest również jak ona baletnicą. Tańczy w renomowanym zespole tanecznym w Nowym Yorku u boku słynnych artystów. Jest perfekcjonistką. Każde niepowodzenie jest dla niej klęską. Ćwiczy całymi dniami z zespołem, następnie wraca do domu i ćwiczy sama przed lustrem w domu pod okiem matki. Nie zwraca uwagi na wycieńczenie organizmu, na zmęczenie. Najważniejsza jest doskonałość w wykonywaniu układu. Nina ma problemy psychiczne, kiedy jest zdenerwowana niekontrolowanie okalecza swoje ciało drapiąc się do krwi, jest także bulimiczką i ma schizofrenię, która uwidacznia się w chwilach napięcia. Jej życie nie wybiega poza ramy tańca i pracy. Jest dla niej wszystkim. Problemy zdrowotne Niny potęguje ostra rywalizacja w zespole. Wszystkie tancerki walczą o lepsze role, lepsze miejsce na scenie, garderobę, miejsce u boku tancerza i uwagę reżysera. Któregoś dnia okazuje się, że główna tancerka Beth Macintyre (w tej roli Winona Ryder) kończy karierę. W tym zawodzie na scenie nie stoi się zbyt długo. Jej miejsce ma szansę zdobyć tylko jedna z dziewcząt. Teatr ma wystawić Jezioro Łabędzie. Główną rolę ma zagrać najzdolniejsza tancerka z zespołu. Rola jest tym bardziej trudna, że jedna dziewczyna będzie musiała odegrać dwie osoby: złą i dobrą, będzie musiała być słodkim, delikatnym, białym łabędziem i złym, podstępnym czarnym. Spośród wielu tancerek Thomas Leroy wybierze osobę potrafiącą wydobyć z siebie zarówno dobre, jak i złe emocje. Idealną do roli białego łabędzia zdaje się być Nina. Nie potrafi jednak pokazać tańcem namiętności, emocji skrajnie negatywnych. Jest zbyt wrażliwa, ułożona i perfekcyjna. Nie ma w sobie tyle swobody. Thomas jednak daje jej szansę. Powoli prowadzi dziewczynę poprzez stany emocjonalne nie znane jej do tej pory, próbuje pokazać jej jak można uwieść kogoś, doprowadzić do złości i pragnień drzemiących głęboko w środku. Nina rozluźnia się, fantazjuje. Daje ponieść się chwili. Pozwala wyciągnąć się pierwszy raz chyba w życiu na imprezę, próbuje alkoholu, narkotyków. Przenosi się w świat dotąd jej nieznany. Niesiona falą narkotyków i schizofrenicznych wizji uwodzi i pozwala się uwieść Lily, koleżance z zespołu którą traktuje z jednej strony jak groźną rywalkę, z drugiej jako swoje alter ego.

Film pełen magii, zdarzeń i zwrotów akcji. Postawiono w nim na uczucia pokazane w sposób namacalny, bo wyrażony przez taniec. Reżyser wszedł w wizje bohaterki odsłaniając widzowi świat stworzony z marzeń i wyobraźni, imaginacji tak namacalnych, że niemal prawdziwych.

Ocena filmu:



Tematyka branżowa :



Text by: Peztka