gdyby-sciany-mogly-mowic blog

    LGBT: filmy, seriale

    Wpisy z okresu: 3.2011

    Aria Diva

    Produkcja: Polska 2007

    gatunek: krótkometrażowy dramat

    Reżyseria: Agnieszka Smoczyńska

    W głównych rolach :

    Katarzyna Figura: Asia- Diwa operowa
    Gabriela Muskała: Basia
    Sławomir Grzymkowski: Mąż Basi
    Olivier Kozłowski: Syn Basi
    Alan Kozłowski: Syn Basi
    Zdzisław Wardejn: Dyrygent
    Ewelina Starejki: Artystka

    Krótkometrażowy zaledwie 30- minutowy film powstały w ramach programu „30 minut”, realizowanego przez Stowarzyszenie Filmowców Polskich, Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy, TVP Kultura oraz Instytutu Sztuki Filmowej. Obsypany nagrodami dla Agnieszki Smoczyńskiej, m. in. zdobyte nagrody to: Nowy Jork (The New York Polish Film Festival)- Nagroda „Ponad Granicami” im. Krzysztofa Kieślowskiego za „zaskakująco profesjonalną adaptację opowiadania Olgi Tokarczuk”; Kraków (Krakowski Festiwal Filmowy- Konkurs Polski)- Srebrny Lajkonik; (Konkurs Międzynarodowy)- Srebrny Smok; Nowy Jork (The New York Polish Film Festival); Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)- Nagroda Specjalna SFP w konkursie „Młode Kino Polskie”; (Międzynarodowy Festiwal Filmowy „Era Nowe Horyzonty”); Ismailia; Zielona Góra (Międzynarodowy Festiwal Kina Autorskiego „Quest Europe”)- „Damskie Skrzydło” dla najlepszego filmu wyreżyserowanego przez kobietę; Batumi (Batumi International Art House Film Festival w Batumi) oraz dla aktorki Gabrieli Muskały Nagroda Polskiego Kina Niezależnego im. Jana Machulskiego w kategorii: Najlepsza aktorka, dla Wojciecha Jagiełły, Kraków (Krakowski Festiwal Filmowy- Konkurs Polski)- Nagroda Prezesa Stowarzyszenia Filmowców Polskich za najlepszy montaż w filmie.

    Magiczny film, który ogląda się z zapartym tchem i choć nie ma w nim wyraźnych branżowych odniesień, wart jest zobaczenia. Tło do wydarzeń stanowi wspaniała muzyka Antoniego Vivaldiego, Josepha Haydna, Igora Jaszczuka. Swojego głosu użyczyła śpiewaczka operowa Ewa Podleś (Bajazet, Ariadna na Naksos) i Violetta Villas (Tango dla Kowalskiej).
    Basia ukończyła wyższe studia na kierunku Romanistyka i Stosunki międzynarodowe. Zamiast doktoratu wybrała jednak jak sama mówi pranie, sprzątanie, gotowanie i rodzenie dzieci. Jej nowa sąsiadka, diva operowa Asia nazywa ją „panią full service”. Basia jest kobietą całkowicie zadowoloną i spełnioną, ma wspaniałego męża, udane pożycie intymne, dwóch małych synów, Bartka i Piotrusia, mieszkanie, ustabilizowane życie rodzinne. Pojawienie się Asi (w tej roli Katarzyna Figura) zdaje się obudzić w niej drzemiące pokłady ciekawości życiowej, chęć zmian, szukania radości i czegoś niecodziennego. Basia słucha teraz przez sufit śpiewu sąsiadki i zdaje się dostrzegać inne aspekty życia. Dzięki muzyce, nowej przyjaźni wychodzi ze swojej dotychczasowej skorupy i przeżywa nowe chwile. Asia jest artystką, żyje na walizkach, ma swój świat, który tak bardzo różni się od świata Basi. Któregoś dnia te różne rzeczywistości ścierają się ze sobą. Asia uwodzi swoim śpiewem, osobowością kurę domową sama czerpiąc z nowej znajomości wiele nieznanych jej doznań. Coś nowego dzieje się w życiu tych dwóch różnych kobiet…

    Film wart jest zobaczenia ze względu na wspaniała grę aktorską dwóch głównych bohaterek. Wszystko w nim zdaje się być tak naturalne, że niemal prawdziwe. Nikt tam nie gra. Każdy zdaje się przebywać na planie filmowym i pozwalać filmować się, nawet dzieci. Film pozbawiony jest, co jest rzadkością we współczesnej kinematografii polskiej przemocy, dosadnych scen seksualnych, jest samym odczuwaniem i ukazaniem relacji między bohaterkami w sposób delikatny i niedopowiedziany. Są łzy, szepty, wysublimowane spojrzenia i delikatny, muskający dotyk. To wszystko daje tak ogromne pole dla wyobraźni widzowi, że w czasie seansu zdaje się on zapomnieć o całym świecie.
    Przyjaźń, miłość, uwielbienie przeplata się tutaj i nie pozwala wcisnąć w ciasne ramy określenia tego uczucia jednym słowem.
    Trudno powiedzieć, czy obie kobiety łączy coś więcej niż fascynacja i sympatia. Asia lubi i kokietuje Basię, z drugiej strony bezceremonialnie każe jej iść sobie, gdy ćwiczy dodając na koniec, żeby kiedyś wróciła. Czy bawi ją tylko fascynacja zwykłej sąsiadki i wytrąca z nudnego życia? Czy chce Basię traktować jak nową zabawkę proponując jej wyjazd w trasę? Równie dobrze to Basia może traktować divę w ten sam sposób. Kocha przecież męża i dzieci i wydaje się być szczęśliwa, a każdy w życiu potrzebuje przecież odmiany…


    Film można oglądać w całości pod linkiem

    http://www.tvp.pl/filmoteka/film-fabularny/aria-diva/wideo/aria-diva/149682



    Ocena filmu:



















    Tematyka branżowa :


    Text by: Peztka

    Spider Lilies (Ci qing)

    Produkcja:
    Tajwan 2007


    gatunek:
    melodramat


    Reżyseria:
    Zero Chou

    W głównych rolach :

    Rainie Yang: Jade
    Isabella Leong: Takeko
    John Shen: Ching
    Jay Shih: Adong

    Azjatycki film o miłości i symbolice tatuażu, za który to film reżyser Zero Chou otrzymał Nagrodę Teddy’ego (za najlepszy film pełnometrażowy poświęcony gejom i lesbijkom).

    Dawno temu, Jade, gdy była jeszcze małą dziewczynką poznała Takeko, córkę tatuażysty. Jade była zachwycona starszą od niej dziewczyną. Codziennie czekała na nią przy drodze, żeby móc ją zobaczyć i zamienić z nią choć kilka słów. Trzęsienie ziemi i utrata domu rodzinnego Takeko rozdzieliły obie dziewczyny. Po latach los ponownie splótł ich drogi. Takeko mieszka teraz i pracuje w mieście. Kontynuuje pracę swojego nieżyjącego już ojca i opiekuje się młodszym, chorym bratem. Jade większość czasu spędza przed ekranem swojego komputera. Jej praca polega na uwodzeniu mężczyzn, którzy trafiają na jej płatnego bloga po to, żeby oglądać Jade, która wirtualnie gotowa jest spełniać ich zachcianki, byle tylko zechcieli jak najdłużej pozostać z nią online. Jej praca w Tajwanie jest nielegalna, dlatego też tego typu interesy tępi policja. Jade chce zrobić sobie u Takeko tatuaż, jednak przez dłuższy czas nie może zdecydować się na wzór. W końcu wybiera kwiaty. Są one motywem obrazu wiszącego w salonie. Jednak Takeko nie chce wykonać takiego wzoru, gdyż jest on dla niej świętym symbolem i niesie przykre wspomnienia z przeszłości. Do salonu Jade przychodzi nie tylko z powodu wzoru. Po latach nadal jest pochłonięta Takeko. Pomimo lat, uczucie ciągle trwało w niej i ewoluowało…



    Ocena filmu:



















    Tematyka branżowa :














    Text by: Peztka


    Bitch Slap

    Produkcja: USA 2009



    gatunek:
    akcja

    Reżyseria: Rick Jacobson

    W głównych rolach :

    Julia Voth: Trixie

    Erin Cummings: Hel
    America Olivo: Camero

    Michael Hurst: Gage
    Ron Melendez: Deputowany Fuchs
    William Gregory Lee: Hot Wire
    Minae Noji: Kinki
    Kevin Sorbo: Pan Phoenix
    Renée O’Connor: Siostra Batrill

    Lucy Lawless: Matka Przełożona

    Film ten zaliczany jest do kina klasy B. Nakręcono go w los Angeles.

    Trudno napisać cokolwiek o nim dobrego. Ani to typowe kino akcji, ani erotyczny film dla widzów dorosłych. Trzy panienki obdarzone pięknymi ciałami biorą się za wielkie spluwy, żeby walczyć ze złymi facetami. Udają się na pustynię, a z nimi ci źli mężczyźni. Gra toczy się o diamenty warte 200 milionów dolarów. Gdzie je ukryto i kto je ma?
    Tego muszą dowiedzieć się razem lub osobno. Czy mogą sobie ufać?
    Lojalność czy własny interes? Na to pytania panienki muszą sobie jeszcze odpowiedzieć.
    Przy okazji należałoby także sprawdzić czy kochają się czy nienawidzą?

    Dużo przemocy, wulgaryzmów, prostackich rozmów, bicia, krwawych potyczek, zemsty i uwydatniania wdzięków kobiecych. Trudno mówić o jakiejkolwiek głębszej fabule czy scenariuszy. Niektórych film zniesmacza, innym podoba się i jest porównywany do innych produkcji reżysera takich jak Krwawa pięść VI czy Kryptonim niszczyciel.


    Ocena filmu:



















    Tematyka branżowa :










    Text by: Peztka


    • RSS