gdyby-sciany-mogly-mowic blog

    LGBT: filmy, seriale

    Mistresses (Kochanki)

    Produkcja: Wielka Brytania 2008

    gatunek: dramat, serial

    Reżyseria: S.J. Clarkson, Philip John, Peter Hoar

    W głównych rolach :

    Sharon Small: Trudi
    Shelley Conn: Jessica

    Orla Brady: Siobhan
    Sarah Parish: Katie
    Joanna Wright: Cathy
    Raza Jaffrey: Hari

    Flossie Ure: Gina

    Patrick Baladi: Richard
    Max Brown: Sam
    Adam Astill: Simon

    Serial składa się z sześciu odcinków. Nakręcono go w Bristolu w Wielkiej Brytanii.
    Bohaterkami serii są cztery przyjaciółki z lat szkolnych, spotykające się regularnie i ceniące sobie swoje towarzystwo:

    Trudi- matka dwóch córek, wdowa po Paulu, który zginał pod gruzami World Trade Center w Nowym Yorku. Trudi wciąż kocha męża, mimo, że zaginął sześć lat temu pamiętnego poranka 11 września. Ciągle wierzy w to, że się odnajdzie i wróci do domu. Kiedy któregoś dnia poznaje sympatycznego, przystojnego, samotnego ojca, Richarda jest przerażona i równocześnie zafascynowana tym co dzieje się w jej życiu. Szczęście jednak na ogół trwa krótko bo przeszłość i mroczne tajemnice ciągną się za nią od kilku już lat…
    Siobhan- pracuje w firmie prawniczej. Jej życie zawodowe układa się znakomicie. Wraz z mężem od lat starają się o dziecko. Zwłaszcza Hari marzy o potomku do tego stopnia, że życie seksualne zamienia w przykry obowiązek odmierzony cyklami płodnymi swojej żony. Wkrótce małżonkowie decydują się na specjalistyczne badania, w skutek których okazuje się, że Hari jest bezpłodny. Dopiero teraz ich życie zamienia się w piekło…
    Katie- jest lekarzem. Od dwóch lat ma romans z żonatym, ciężko chorym pacjentem Johnem. Jest jej z tym trudno ponieważ jako lekarz rodzinny przyjaźni się z żoną pacjenta i bywa często w ich domu rodzinnym. Kiedy jej kochanek jest w ciężkim stanie zgodnie z wcześniejsza obietnicą, w porozumieniu z żoną pacjenta, pomaga mu umrzeć. Wkrótce do domu wraca syn Johna, Sam. Chłopak zakochuje się w pani doktor, choć początkowo odkrywa fakt, że jego ojciec miał romans i podejrzewa o to Katie.
    Sam i lekarka zostają kochankami…
    Jessika (w tej roli wystąpiła znana z filmu Nina’s Heavenly Delight, Shelley Conn)- jest śliczną, młodą, żyjąca beztrosko kobietą, która związki z mężczyznami traktuje niezwykle lekko. Jej firma organizuje przyjęcia, spotkania i śluby. Jessika jest przyzwyczajona do tego, że każdy poznany mężczyzna jest na każde jej zawołanie. Potrafi wodzić za nos kogo tylko zechce. Któregoś dnia Jessika zaczyna zastanawiać się nad swoją seksualnością, zwłaszcza, że poznaje Alex- lesbijkę, która trafia wraz z narzeczoną do jej biura prosząc o zorganizowanie dla nich ślubu. Jessika nagle i wbrew dotychczasowym swoim poglądom o niewiązaniu się z nikim na dłużej, zakochuje się w narzeczonej swojej klientki. Po wspólnie spędzonej nocy nie potrafi już myśleć o nikim innym, jak tylko o niebieskookiej Alex, która wdarła się do jej serca niespodziewanie i gwałtownie…

    Przyjaciółki przeżywają wspólnie swoje sprawy spotykając się regularnie. Ich przyjaźń zdołała przetrwać różne zawieruchy. Kobiety wspierają się, pomagają i nie szczędzą sobie uwag. Pomimo wielu zgrzytów wciąż przyjaźnią się i kochają…

    Ocena filmu:


    Tematyka branżowa :


    Text by: Peztka

    Nadzór

    Produkcja: Polska 1985

    gatunek:
    Dramat psychologiczny

    Reżyseria: Wiesław Saniewski

    W głównych rolach :

    Ewa Błaszczyk: Klara Małosz
    Teresa Sawicka: Beata
    Grażyna Szapołowska: Wychowawczyni- Kinga Peltz
    Elżbieta Zającówna: Alicja Krawiec
    Gabriela Kownacka: Danusia Wabik
    Justyna Kulczycka: Justyna
    Adam Ferency: Adam Małosz
    Ewa Ziętek: Tonia
    Ewa Szykulska: Stacha Wilecka
    Jan Frycz: Młody więzień
    Gustaw Lutkiewicz: ginekolog

    Nadzór to Polski film z dużym wątkiem branżowym. Muzykę do filmu napisał sam Przemysław Gintrowski, a w rolach głównych możemy zobaczyć największe aktorki i aktorów polskiego kina lat osiemdziesiątych.
    Film zdobył wiele nagród (Złote i Brązowe Lwy Gdańskie, Złote Grono, Złotą Kaczkę), między innymi za najlepszy film, debiut reżyserski i najlepsze role kobiece na festiwalach filmowych.
    Główna bohaterka to młoda dziewczyna, Klara (Ewa Błaszczyk), która za malwersacje i udział w aferze gospodarczej zostaje skazana przez sąd polski na dożywotnie więzienie. Jest rok 1967. Dziewczynę wprost z jej wesela zabierają przedstawiciele organów ścigania. Początkowo wydaje się, że umieszczona w więzieniu młoda dziewczyna nie przetrwa, zwłaszcza, że prędko wychodzi na jaw, że jest w ciąży. Jej mąż stara się wszelkimi sposobami dowieść jej niewinności, jednak żona pozbawia go wszelakich złudzeń przyznając się do winy. Klara wobec perspektywy spędzenia całego życia w więzieniu nie chce dziecka. Próbuje poronić, jednak bezskutecznie… W celi poznaje więzienne towarzystwo, ich zwyczaje i zachowania. Zaprzyjaźnia się też z dziewczynami z półświatka, złodziejkami, przestępczyniami, oszustkami. Kiedy rodzi córkę, dziewczynka zostaje jej zabrana przez ojca i oddana na wychowanie teściowej. Mijają lata a Klara nie widuje swojego dziecka. Kiedy w końcu dochodzi do spotkania matki i córki, wychodzą na jaw skutki złego wychowania małej Kasi. Po kilku latach u dziecka wystąpiły różne choroby i ułomności fizyczne. Tymczasem w więzieniu życie toczy się stałym rytmem. Są tu miłe i złe wychowawczynie. Jedną z nich jest służbistka, wychowawczyni Kinga (Grażyna Szapołowska), która pełna wiary w idee socjalizmu próbuje zresocjalizować skazane. Droga jednak do wnętrza Klary jest zamknięta. Nieufna dziewczyna woli sceptycznie nastawioną do świata Ewę niż pełną wiary w przyszłość Kingę. Wala jest okrutną i złośliwą strażniczką, która czerpie przyjemność ze znęcania się nad kobietami. W celi, w której mieszka Klara przebywają także Danusia (w tej roli nieżyjąca już Gabriela Kownacka) i Ala (Elżbieta Zającówna). Dziewczyny nie szczędzą sobie czułości przy koleżankach. Kochają się i nie ukrywają tego przed innymi. Któregoś dnia strażniczka Wala przyłapała Alę i Danusię na pieszczotach w magazynie przy szwalni, w której pracują więźniarki. Ala zostaje pobita i umieszczona za karę w izolatce. Kiedy wraca po odsiedzeniu kary do wspólnej celi, na miejscu Danusi jest już nowa- Justyna, studentka usunięta z uczelni za prowokacje i sprzeciwianie się władzy. Jej poczucie godności, pewność siebie i odwaga w wyrażaniu poglądów wywierają silne wrażenie na Klarze. Tymczasem Ala obiecuje wychowawczyni Kindze w zamian za wspólną pracę z Danusią donoszenie na Justynę…
    Film Saniewskiego przypomina swoją konstrukcją słynny Bad Girls, będzie więc nie lada gratką dla miłośniczego tego serialu…

    Ocena filmu:



    Tematyka branżowa :






    Text by: Peztka



    Alice

    Produkcja:
    Francja, Wielka Brytania

    gatunek: Dramat

    Reżyseria: Sylvie Ballyot


    W głównych rolach :

    Anne Bargain: Alice
    Lein Dinety: Elsa
    Élodie Mennegand: Manon

    Film zdobył nagrodę publiczności na Festiwalu International de films de Femmes de Créteil, Festiwalu w Berlinie: Lesbian Film Festival i Cineffable Paris, Nagrodę Specjalną Jury i wyróżnienie na Festiwalu Młodzieży.

    Tytułowa bohaterka, Alice to piękna, tajemnicza 20- letnia dziewczyna. Jest bardzo mocno związana emocjonalnie ze swoją starszą siostrą Manon. Któregoś dnia Manon oznajmia, że wychodzi za mąż. Świat Alice zdaje się rozpadać w jednej chwili na kawałki, zwłaszcza, że siostra wkrótce wyprowadza się z domu. Rodzeństwo było ze sobą niezwykle mocno zżyte. Ich wspólne zabawy, rozmowy, dyskusje były najważniejszym elementem życia Alice. Wszystkie wspomnienia z lat dzieciństwa i dorastania zdawały się być do tej pory nierozerwalnie złączone z Manon. Niedługo później Alice poznaje Elsę. Dziewczyna prędko zajmuje miejsce siostry… Nowa, innego rodzaju miłość ma inny wydźwięk, inne podłoże. Uczucia do siostry i Elsy przeplatają się jednak ze sobą i nakładają tworząc pole dla wyobraźni i zmuszając do mieszania się teraźniejszości z przeszłością.

    Reżyser, Sylvia Ballyot łączy ze sobą różne obrazy i czasy, które przenikając się nawzajem pozwalają widzowi na własną interpretację zdarzeń zostawiając raczej niedomówienia niż sugerując odpowiedź na pytania stawiane przez bohaterkę.

    Ocena filmu:


    Tematyka branżowa :

    Text by: Peztka


    Pretty Little Liars

    Produkcja: USA 2010

    gatunek: dramat, serial, thriller

    Reżyseria: Norman Buckley, Elodie Keene, Liz Friedlander

    W głównych rolach :


    Troian Avery Bellisario: Spencer Hastings
    Ashley Benson: Hanna Marin
    Lucy Hale: Aria Montgomery
    Shay Mitchell: Emily Fields
    Bianca Lawson: Mya St. Germain
    Laura Leighton: Ashley Marin
    Chad Lowe: Byron Montgomery
    Julian Morris: Wren Kim
    Holly Marie Combs: Ella Montgomery
    Sasha Pieterse: Alison DiLaurentis
    Ian Harding: Ezra Fitz
    Keegan Allen: Toby Cavanaugh
    Torrey DeVitto:Melissa Hastings
    Tammin Sursok: Jenna Marshall

    Sezon I

    Odcinek 1 – Pilot
    Odcinek 2 – The Jenna Thing
    Odcinek 3 – To Kill A Mocking Girl
    Odcinek 4 – Can You Hear Me Now?
    Odcinek 5 – Reality Bites Me
    Odcinek 6 – There’s No Place Like Homecoming
    Odcinek 7 – The Homecoming Hangover
    Odcinek 8 – Please Do Talk About Me When I’m Gone
    Odcinek 9 – The Perfect Storm
    Odcinek 10 – Keep Your Friends Close
    Odcinek 11 – Moments Later
    Odcinek 12 – Salt Meets Wound

    Sara Shepard jest amerykańską pisarką. Spod jej pióra wyszła seria książek dla młodzieży oparta na osobistych, dość luźno potraktowanych doświadczeniach, kiedy to dorastała wraz z przyjaciółkami w Main Line w Filadelfii. Ciekawostką jest, że w odcinku 7, The Homecoming Hangover, gościnnie wystąpiła sama autorka, Sara Shepard. Zastąpiła nauczyciela języka angielskiego, Ezrę Fitza. Serial miał premierę 8 czerwca 2010 na kanale ABC Family. Początkowo stacja wyemitowała 10 odcinków. Szybko jednak okazało się, że serial bije rekordy popularności. Zamówiono więc dodatkowe 12 odcinków przypisanych do sezonu pierwszego. Hitem okazał się również utwór Secret zespołu The Pierces, który rozpoczyna każdy odcinek serii.

    Trzon filmu stanowi grupa czterech przyjaciółek z jednej szkoły. Są to Spencer, Hanna, Aria, Emily. Do paczki należała jeszcze rok temu Alison (w tej roli wystąpiła Sasha Pieterse, najmłodsza aktorka na planie, urodzona w 1996 roku, tak więc w chwili, gdy grała w serialu miała zaledwie 14 lat. W 2000 roku wcieliła się w rolę jednego z dzieci w Family Affair). Alison była prawdziwą przywódczynią grupy. To na niej wzorowały się wszystkie dziewczyny. Była tą, która stawiała warunki, wyznaczała trendy mody, wskazywała kogo wolno lubić, a kogo należy poniżać i degradować. Alison ogólnie ze względu na swój nieprzyjazny charakter i tendencję do poniżania innych miała wielu wrogów.
    Któregoś dnia na skutek niewyjaśnionych okoliczności Alison ginie bez wieści. Mija rok, a policja nadal nie odnalazła choćby śladu po niej. Tak zaczyna się cała seria…
    Każda z bohaterek jest inna. Spencer to bogata nastolatka. Mieszka z rodzicami i starszą siostrą w dużym domu. Jej rodzice kombinują, oszukują i nie zawahają się użyć do zwiększenia swojego majątku także i córek. Spencer od lat uważana jest za jedną z najlepszych uczennic w szkole. Czego się nie dotknie, kończy się sukcesem. Dotyczy to również odbijania narzeczonych jej siostry Melissy o czym wiedziała tylko Alison…
    Hanna za czasów kiedy była z nimi jeszcze Alisson, była gruba i nieatrakcyjna. Dzięki swojej przyjaciółce schudła i wypiękniała. Teraz jest numerem jeden w szkole wśród dziewcząt. Ma jednak rodzinne kłopoty. Odkąd odszedł z domu jej ojciec, Hanna i jej matka mają poważne kłopoty finansowe. Dziewczyna lubi ostrą zabawę czego do końca nie rozumie jej chłopak…
    Emily jest lesbijką. Ukrywa swoją orientację nawet przed najbliższymi przyjaciółkami. Tylko Alison znała jej sekret. Kiedyś nawet ją pocałowała. Teraz, rok po zniknięciu w jej domu pojawia się nowa rodzina, a w niej Mya, w której Emily zakochuje się. Emily ciągle jednak ma chłopaka. Nie może bowiem pogodzić się z tym, że czuje coś do dziewczyn…
    Aria tuż po zniknięciu Alison wyjechała na rok z matką, ojcem i młodszym bratem do Europy. Teraz wróciła do domu a jej lęki, obawy i sprawa zaginięcia jej przyjaciółki powróciła ze zdwojoną siłą, zwłaszcza, że nagle odnajdują ciało zaginionej… Aria zaraz po powrocie poznaje przystojnego mężczyznę Ezrę, który okazuje się być jej nauczycielem języka angielskiego. Sprawy komplikują się w jednej chwili…
    Zaraz po pogrzebie Alison wszystkie cztery przyjaciółki dostają takiego samego sms- a od tajemniczej osoby, podpisującej się literą „A”. Osoba ta zna najskrytsze sekrety przyjaciółek, zna ich słabości, myśli, pragnienia i przewinienia. Ktoś zaczyna je szantażować, śledzić i zastraszać. Spencer, Hanna, Emily i Alison dochodzą do wniosku, że osobą, która wiedziała o nich wszystko była jedynie Alison. Problem w tym, że Alison od roku nie żyje…
    Dziewczyny na pewno mają coś na sumieniu. Są przestraszone i podejrzliwe. Czy winną śmierci Alison jest któraś z nich? A może to Toby, dziwny chłopak opiekujący się niewidoma kuzynką? Do grona podejrzanych należy także niewidoma Jenna, która przez głupią zabawę Alison stała się kaleką…
    Serial jest lekki, prosty i miły w odbiorze. Przez wszystkie odcinki trzyma w napięciu i potrafi przykuć uwagę widza. Ciekawostką jest, że główne bohaterki grają 16-17 letnie dziewczyny mając w rzeczywistości od 21 do 25 lat. Większość z nich jest modelkami i grała już w innych filmach, a także wystąpiła w teledyskach.

    Wszystkie odcinki serialu można oglądać online z napisami polskimi na stronie:

    http://iitv.info/pretty-little-liars/

    Ocena filmu:


    Tematyka branżowa :




    Text by: Peztka


    101 Reykjavík

    Produkcja: Dania, Francja, Islandia, Niemcy, Norwegia 2000

    gatunek: dramat komediowy

    Reżyseria: Baltasar Kormákur

    W głównych rolach :

    Victoria Abril: Lola Milagros
    Hilmir Snær Guðnason: Hlynur Björn Hafsteinsson
    Hanna María Karlsdóttir: Berglind
    Baltasar Kormákur: Thröstur
    Ólafur Darri Ólafsson: Marri
    Þrúður Vilhjálmsdóttir: Hofi
    Pétur Einarsson: ojciec
    Eyvindur Erlendsson: Hafsteinn

    Film powstał na podstawie książki islandzkiego pisarza Hallgrímura Helgasona o tym samym tytule i nie stanowi wiernej adaptacji tego bądź co bądź dzieła literackiego (nominowanego w 1998 roku do Nagrody literackiej Rady Nordyckiej). W Polsce książka pojawiła się w znakomitym tłumaczeniu Jacka Godka. Kto przeczytał wcześniej tę opowieść, nie znajdzie w filmie przeniesienia błyskotliwie ujętych myśli głównego bohatera, jego dylematów, rozważań czy pijackich zwidów. Hlynur Björn Hafsteinsson- główny bohater, w filmie jest postacią sprowadzoną do roli zwykłego nieudacznika, chłopca w syndromem Piotrusia Pana. Choć ma już 25 lat, nadal mieszka z własną matką, nie ma ochoty ani na pracę, ani naukę, ani nawet na podjęcie jakiejkolwiek decyzji życiowej. Wygodnie jest spać do woli, obudzić się kiedy matka wróci z pracy, poleżeć w wannie, zjeść dostarczony przez matkę posiłek i oglądać filmy porno. Życie Hlynura dopiero wieczorami nabiera kolorytu. W dzień jest posępne, nudne, przewidywalne i zawsze takie samo. Wieczorem za to bohater z miasta o kodzie pocztowym 101 Reykjavík spotyka się z kolegami, żeby pić, bawić się i podrywać panienki. W końcu mieszka w krainie pub-ów, spelun i knajpek ułożonych malowniczo wśród skał, śniegów i pięknych krajobrazów. Wszystko w życiu według Hlynura kręci się wokół seksu i zabawy. Jego życie komplikuje się, kiedy jego kochanka zachodzi w ciążę. Odpowiedzialność to nie jest to co wieczni chłopcy lubią najbardziej. Ponadto któregoś dnia matka do domu sprowadza nauczycielkę flamenco, ponętną Lolę Milagros (w tej roli Victoria Abril, gwiazda kina Almódovara. Aktorka wystąpiła również w tęczowym filmie pt. „Gazon Maudit”). Niedługo po tym matka wyjawia synowi, że jest lesbijką a Lolą jest jej ukochaną.

    Film zdobył dwie nominacje do nagród Festiwalów Filmowych Europejskiej Akademii Filmowej oraz Camerimage, a także otrzymał główną nagrodę MFF w Toronto w kategorii Discovery (Odkrycie roku 2000)

    Ocena filmu:


    Tematyka branżowa :


    Text by: Peztka

    The Kids Are All Right

    Produkcja: USA 2010

    gatunek:
    komediodramat

    Reżyseria: Lisa Cholodenko

    W głównych rolach :

    Julianne Moore: Jules
    Annette Bening: Nic
    Mark Ruffalo: Paul
    Mia Wasikowska: Joni
    Josh Hutcherson: Laser
    Amy Grabow: Kobieta w ciąży
    Rebecca Lawrence: Brooke
    Eddie Hassell: Clay
    Yaya DaCosta: Tanya
    Kunal Sharma: Jai

    Wydawałoby się, że nazwisko pani reżyser i scenarzystki takich filmów jak Hight Art czy The L Word gwarantuje nam wspaniałe kino. Nic jednak mylnego. The Kids Are All Right to film wzorowany chyba na heteryckich historiach typu: małżeństwo z długoletnim stażem wychowujące dzieci poznaje ojca tychże dzieci na skutek czego jedno z małżonków powraca do źródeł i idzie do łóżka z tymże ojcem i żeby nie zdradzać fabuły pozostawmy tę historię niedopowiedzianą…
    The Kids Are All Right miało wyprzedzać epokę. Porusza bowiem bardzo ważny problem, który wkrótce może stać się udziałem wielu par homoseksualnych na świecie decydujących się na urodzenie czy wychowanie dzieci. Film miał też szansę pokazać to co będzie czekało wiele takich par już za kilkanaście lat, ich problemy, dylematy, rozterki… Tak się jednak nie stało. The Kids nie jest też jak podaje producent komedią. Mało tam scen, które mogłyby rozśmieszyć. Czy tak poważne problemy mogą być bądź co bądź powodem do śmiechu?

    Nic i Jules są lesbijkami mieszkającymi na przedmieściach Los Angeles. Od kilkunastu lat żyją w mniej lub bardziej zgodnym związku wychowując swoje biologiczne dzieci. Przed dziewiętnastoma laty skorzystały z banku spermy po raz pierwszy. Rok później Nic urodziła córkę Joni. Kilka lat później, jej partnerka korzystając ze spermy tego samego dawcy urodziła syna Lasera…
    Poukładane do tej pory życie rodziny komplikuje się, gdy pełnoletnia już Joni na prośbę brata dzwoni do banku spermy żeby poznać biologicznego ojca. Paul jest restauratorem, uprawia także organiczną żywność. Oprócz tego jest wolnym ptakiem, żyje lekko, wesoło i nieodpowiedzialnie. Na skutek telefonu z banku spermy dowiaduje się nagle, że ma dwójkę dzieci. Joni i Laser spotykają się z ojcem potajemnie. Paul okazuje się być całkiem sympatycznym, przystojnym człowiekiem. Wkrótce obie matki dowiadują się o istnieniu Paula. Cała rodzina poznaje się i próbuje zaprzyjaźnić. Na skutek wielu rozmów, spotkań i przemyśleń na wierzch wychodzą skrywane dotąd konflikty i problemy rodziny. Jules zarzuca Nic, że całe życie ją ograniczała i uważała za nieudacznika, Nic natomiast ma żal, że jej partnerka niczego nie potrafiła doprowadzić do końca, bo nigdy nie miała wiary w siebie… I tutaj zaczynają się schody. Jules szuka nagle zrozumienia i poczucia wartości w ramionach Paula, a Nic czuje się zraniona i opuszczona…
    Film pomimo nagrody Festiwalu Berlinae za Najlepszy film pełnometrażowy poświęcony gejom i lesbijkom 2010 roku nie przysłuży się parom homoseksualnym. Jest zbyt stereotypowy, wzorowany na problemach par heteroseksualnych i nie stawia w zbyt dobrym świetle związków lesbijskich niemal udowadniając, że gdzie kobiecie będzie najlepiej, jeśli nie u boku faceta?
    Ciekawostką filmu jest to, że odtwórczyni roli Jules, Julianne Moore grała już w tęczowych produkcjach: Chloe i The Hours.


    Ocena filmu:


    Tematyka branżowa :

    Text by: Peztka



    The Black Dahlia
    (Czarna Dalia)

    Produkcja: Niemcy, USA 2006

    gatunek: kryminał

    Reżyseria: Brian De Palma

    W głównych rolach :

    Josh Hartnett: Dwight ‚Bucky’ Bleichert
    Scarlett Johansson: Kay Lake
    Hilary Swank: Madeleine Linscott
    Mia Kirshner: Elizabeth Short
    Aaron Eckhart: Lee Blanchard
    Mike Starr: Detektyw Russ Millard
    Fiona Shaw: Ramona Linscott
    Patrick Fischler: Ellis Loew
    James Otis: Dolph Bleichert
    John Kavanagh: Emmet Linscott

    Po raz kolejny chciałoby się powiedzieć, że film jest nieudaną adaptacją książki. Powstał bowiem na kanwie powieści James’a Ellroy’a „Czarna Dalia”.

    Film dla ludzi o mocnych nerwach, lubiących brutalne sceny.

    22- letnia Elizabeth Short ( w tej roli znana z filmu „The L Word” Mia Kirshner) została zamordowana w okrutny sposób 15 stycznia 1947 roku nieopodal Leimert Park w centrum Los Angeles. Jej ciało było przecięte na pół w pasie. Zostało pozbawione organów wewnętrznych i krwi w sposób tak makabryczny, że większość zdjęć nie została udostępniona opinii publicznej. Zabójca wcześniej pobił ofiarę. Ustalono również, że brutalnie ją zgwałcił i rozciął jej usta od ucha do ucha w szeroki uśmiech klauna. Wkrótce okazało się, że krąg podejrzanych o morderstwo jest niezwykle duży…
    Swoją sławę Short zyskała dopiero po śmierci za sprawą mediów. Wcześniej próbowała z małym skutkiem zaistnieć w świecie filmu. Dziennikarze prześcigający się w zgadywaniu kto jest mordercą, nadali jej przydomek Czarnej Dali. Elizabeth bowiem ubierała się na czarno, a w swoje czarne włosy wplatała sobie biały kwiat Dalii. Jej życie pełne było przeprowadzek, licznych romansów i ekscesów. Największą pasją Elizabeth było jednak kino, aktorstwo i świat filmu. Mówi się, że Short dla roli w filmie potrafiła przespać się z każdym, nie pomijając kobiet. Straszna zbrodnia nigdy nie znalazła rozwiązania i nie doczekała się wyjaśnienia.
    Film Briana De Palmy jest próbą przedstawienia historii Elizabeth Short. Dwóch detektywów, byłych bokserów, Bucky Bleichert i jego partner Lee Blanchard jest odpowiedzialnych za sprawę Short. Studiując życie zamordowanej próbują rozwikłać zagadkę jej śmierci. Przy okazji śledztwa wychodzi wiele nieprawidłowości w policji, korupcja, sprzedajność władz, brudne interesy, narkotyki, przemoc, prostytucja. Dodatkowo jeszcze okazuje się, że dziewczyna Lee była zamieszana w całą sprawę i że znała zamordowaną Elizabeth…
    W filmie wystąpiła również znana z „Nie czas na łzy” Hilary Swank.

    Zdjęcia prawdziwej Elizabeth Short można zobaczyć pod poniższym linkiem
    (Uwaga! Zdjęcia brutalne! Z archiwum Policji Los Angeles!)

    http://poetry.rotten.com/black-dahlia/


    Ocena filmu:


    Tematyka branżowa :






    Text by: Peztka


    Lip Service

    Produkcja: Wielka Brytania 2010

    gatunek:
    serial, dramat

    Reżyseria:
    John McKay


    W głównych rolach :


    Ruta Gedmintas: Frankie Alan
    Laura Fraser: Cat MacKenzie
    Fiona Button: Tess Roberts
    Emun Elliott: Bryan Adams Jay
    James Anthony Pearson: Ed MacKenzie
    Roxanne McKee: Lou Foster
    Heather Peace: Sam Murray
    Natasha O’Keeffe: Sadie Anderson

    Premiera serialu miała miejsce w brytyjskiej telewizji 12 października 2010 roku.
    Lip Service powstało jako alternatywa dla amerykańskiej produkcji The L Word i od samego początku było doń porównywane. Jedna z aktorek jest niemal utożsamiana z bohaterką tej popularnej niegdyś serii. Frankie Alan do złudzenia wręcz przypomina Shane. Chłopięca, szczupła, wysoka, nie potrafiąca oprzeć się żadnej ładnej dziewczynie, lubi wpędzać się w kłopoty na każdym kroku. Jest też jak Shane sierotą, z tą różnicą, że wychowywana była przez ciotkę i despotycznego wujka, a nie jak Shane w sierocińcu. Sama odtwórczyni roli Frankie, Ruta Gedmintas nie odcina się od tych porównań. Jak sama twierdzi, widzi tutaj wiele podobieństw, choć i także różnic. Ruta do roli przygotowywała się bardzo sumiennie studiując podręcznik pozycji seksualnych dla lesbijek, czytając go w drodze do Nowego Yorku w samolocie. W serialu wiele jest bowiem scen erotycznych, co od samego początku spotkało się z protestem niektórych telewidzów wydzwaniających w tej sprawie do stacji BBC. Dla roli Gedmintas ścięła także swe długie włosy. Odtwórczyni postaci Cat, Laura Fraser znana jest już z tęczowych produkcji, jak chociażby z filmu Nina’s Heavenly Delights czy The Investigator.

    Lip Servis jest dramatem ukazującym życie grupy lesbijek w Glasgow, w Szkocji. Produkcja serialu rozpoczęła się w latem 2009 roku właśnie w tym mieście. Film zadebiutował na kanale BBC Three. Pierwszy odcinek obejrzało aż 580 tys. widzów.
    Seria I składa się z 6 odcinków…

    Frankie po dwóch latach nieobecności w rodzinnym mieście wraca do Glasgow. Jej ciotka przed śmiercią zostawiła jej na automatycznej sekretarce wiadomość, z której wynikało, że przed śmiercią chciałaby jej opowiedzieć tajemnicę z przeszłości. Franki jednak nie zdążyła dotrzeć na czas do Glasgow. Postanowiła więc na własną rękę zbadać tę sprawę. Na miejscu spotkała swoją ex- dziewczynę Cat, którą zostawiła kiedyś bez zbędnych ceregieli wyjeżdżając z miasta aż do Nowego Yorku. Teraz jednak, uczucia na nowo odżyły, tyle tylko, że Cat pomimo, że Frankie nie jest jej obojętna, nie ma ochoty na niepewny związek u boku kogoś tak niestałego jak jej „była”. Woli randkę w ciemno z Sam, policjantką poznaną przez net.
    Innymi bohaterkami serialu są współlokatorka Cat, bezrobotna aktorka, zabawna i gadatliwa Tess, która po nieudanym związku z Chloe wikła się w nowy ze znaną prezenterką telewizyjną Lou Foster. Przy jej boku doznaje zarówno szczęścia, jak i kolejnych rozczarowań…
    Film od samego początku wzbudził pewnego rodzaju kontrowersje. Z jednej strony zarzucano mu zbytnie przywiązywanie wagi do odważnych scen seksu, z drugiej do spłycenia świata lesbijek i sprowadzenia go do nieprawdziwych odniesień do rzeczywistości. The Independent’s uznał serial za płytki i nudny. Z drugiej strony popłynęły również pozytywne recenzje i pochwały, na przykład od The Guardian za udział w normalizacji stosunków świata homoseksualnego i heteroseksualnego.

    Ocena filmu:



    Tematyka branżowa :

    Text by: Peztka

    Homo.pl

    Produkcja: Polska 2005

    gatunek: film dokumentalny, biograficzny

    Reżyseria: Robert Gliński, Jacek Wasilewski

    W głównych rolach :

    Eliza Kostrzewa
    Sylwia Kucharczyk i Dagmara Molga
    Rafał Dembe i Krzysztof Kliszczyński
    Artur Orzoł i Michał Hucał
    Krzysztof Bogumił Nowak i Waldemar Zboralski

    W Polsce nie ma filmów dokumentalnych o tematyce homoseksualnej, chyba że takie, które zieją nienawiścią lub pokazują tęczowe środowisko w sposób negatywny. Twórca filmu zdecydował się na ukazanie innego obrazu par jednopłciowych po tym jak spędził w Berlinie miesiąc pod dachem dwóch gejów. Zauważył wtedy, że ci dwaj mężczyźni żyją normalnie, borykają się z problemami takimi samymi jak inne pary, mają swoje kłopoty, radości i troski nie odbiegające niczym od tych, które mają pary heteroseksualne. Mało tego, jego znajomi geje żyli w konkretnej społeczności, mieli sąsiadów, którzy nie dziwili się, kiedy szli za rękę lub gdy jeden drugiego cmoknął na ulicy w policzek. Gliński postanowił więc, że zrobi pierwszy film w Polsce o zwykłych parach homoseksualnych i ukaże ich codzienność bez całej tej otoczki politycznej, akcji, manifestacji i walki o swoje prawa.

    Brak tolerancji i agresja bierze się na ogół z braku wiedzy. Żeby zrozumieć, trzeba poznać, żeby się nie bać, trzeba wniknąć do środka i zaakceptować.

    Swoich bohaterów Gliński szukał wraz ze swoimi asystentami poprzez internet i stowarzyszenia lesbijek i gejów w Polsce. Pary odpowiadały przed kamerami na konkretne zestawy pytań: jak odkryli swoją orientację, jak poznali się ze swoimi partnerami, o poglądy dotyczące zawarcia małżeństwa i o posiadanie dziecka.
    W trakcie trwania filmu poznajemy Rafała i Krzyśka. Jeden z nich jest twórcą programu dla młodzieży, drugi wykłada na Politechnice Krakowskiej. Żyją wspólnie już od kilku lat stanowiąc szczęśliwą parę. Artur jest fryzjerem, jego chłopak Michał pracuje w firmie prawniczej. Kiedyś studiował nawet teologię. Chłopcy odwiedzają babcię Artura. Są akceptowani przez innych. Mieszkają wspólnie od jakiegoś czasu, złożyli sobie nawet ślubowanie przy asyście swoich przyjaciół. Waldek i Krzysiek poznali się z ogłoszenia. Krzysiek jest młodym chłopakiem, Waldek panem w średnim wieku. Obecnie mieszkają za granicą. Wzięli nawet ślub ze sobą. Są szczęśliwi od kilku lat. Eliza mieszkała wiele lat za granicą. W trakcie filmu opowiada o swoich doświadczeniach, pierwszych zauroczeniach i zakochaniu w kobietach.

    Sylwia i Dagmara to para lesbijek z dłuższym stażem. Dziewczyny poznały się kiedyś podczas konkursu siłowania na rękę, gdzie Dagmara była sędzią. Obecnie mieszkają razem, planują urodzenie dziecka. Sylwia ma własną firmę budowlaną Budles, która oferuje wykonywanie remontów.

    Film został zrealizowany przez wytwórnię filmową Filmcontract Ltd, na zlecenie telewizji HBO Polska.

    Ocena filmu:

    Tematyka branżowa :


    Text by: Peztka


    The Hunger (Zagadka nieśmiertelności)

    Produkcja:
    Wielka Brytania 1983 

    gatunek: horror

    Reżyseria:
    Tony Scott

    W głównych rolach :

    Catherine Deneuve: Miriam Blaylock
    David Bowie: John Blaylock
    Susan Sarandon: Sarah Roberts
    Cliff De Young: Tom Haver
    Beth Ehlers: Alice Cavender
    Dan Hedaya: Porucznik Allegrezza
    Rufus Collins: Charlie Humphries
    Suzanne Bertish: Phyllis
    James Aubrey: Ron
    Ann Magnuson: Młoda kobieta z dyskoteki
    John Stephen Hill: Młody mężczyzna z dyskoteki
    Shane Rimmer: Jelinek
    Douglas Lambert: Gospodarz telewizyjny
    Bessie Love: Lillybelle
    John Pankow: Młody człowiek przy budce telefonicznej

    Film powstała w latach osiemdziesiątych, dlatego też sporo w nim charakterystycznych fryzur i strojów z tamtych czasów spowitych otoczką muzyki kilku kompozytorów, takich jak David Lawson, Jan Sebastian Bach, Denny Jaeger, Michel Rubini i Bauhas. Scenariusz napisano na podstawie powieści Strieber Whitley
    The Hanger otrzymał aż dwie nominacje do Saturna za najlepszą charakteryzację i kostiumy wykonane przez Milenę Canonero.
    Miriam Blaylock (grana przez piękną Catherine Deneuve, która za rolę w innej produkcji z wątkiem branżowym, pt. 8 kobiet otrzymała nagrodę Srebrnego Niedźwiedź oraz nagrodę Europejskiej Akademii Filmowej i dwie inne nominacje) jest wampirem. Od starożytności żywi się krwią swoich kochanków. Ostatni nabytek Miriam to John (w tej roli znany muzyk rockowy lat 80- tych, David Bowie). On też został ugryziony przez Miriam. Obietnica o wiecznej młodości nagle stała się dla niego mitem. John gwałtownie zaczął się starzeć, a jego zmiany przypominać chorobę zwaną progerią. Miriam to kobieta piękna, próżna o duszy artystycznej. W jej domu znajdziemy mnóstwo dzieł sztuki i posłuchamy muzyki mistrzów. Sarah Roberts (Susan Sarandon) jest lekarzem, naukowcem. Od lat zgłębia tajniki ludzkiego przemijania i szuka leku na opóźnienie objawów starzenia. John próbując zahamować proces swojego szybkiego zbliżania się ku śmierci odwiedza Sarah w Centrum Medycznym w Park West. Zanim jednak uda mu się spotkać z panią doktor, przybywa mu co najmniej kilkanaście lat. Zszokowana Sarah postanawia odwiedzić Johna w jego domu. Nie wie jednak, że kiedy pojawia się pod dachem Miriam i Johna, tego ostatniego nie ma już wśród żywych. Miriam nie zrażona utratą kochanka, uwodzi panią doktor wyzwalając w niej pragnienia i emocje, o których tamta nawet nie śniła. Podczas miłosnych uniesień gryzie w szyję Sarah pijąc jej krew, sprawiając, że teraz słynna pani doktor staje się nieśmiertelną wampirzycą…

    Film ten według producenta zaliczany jest do horrorów, niemniej jednak reżyser znany jest z niechęci do tego gatunku filmowego, być może dlatego nie do końca zabieg ten mu się udał. Mimo scen krwawych i na pozór strasznych z udziałem żywych trupów i rozszarpujących się małp, miłośnik tego typu gatunku raczej nie będzie się bał. Zresztą nie o to w tym filmie chodzi. Banalna na pozór historia spowita w otoczkę pięknej muzyki, staje się nośnikiem emocji i odwiecznych pytań o sens i źródło życia oraz o dążenie do nieśmiertelności za wszelką cenę. Ten film również dotyka problemu samotności i przekraczania granic ucieczki od niej…
    Na uwagę zasługują sceny miłosne między dwiema wielkimi gwiazdami współczesnego kina: Catherine Deneuve i Susan Sarandon.



    Ocena filmu:











    Tematyka branżowa :














    Text by: Peztka

    • RSS